bit pazarı

yeni eve taşınırken eşyalarımın çoğunu aldığım kalite olarak orta fiyat olarak uygun eşyaların bulunduğu kocaman, içinde ne aranırsa bulunacak, gez gez bitmeyen bir yerdir.
nakliyeyi de firmaların kendisi yapıyor. tabi aldığınız eşyaların fazlalığı ve tutarı da önemli.

kendimi kaptırdığım yer. sadece eve geldiğim de aldıklarımı nereye koysam diye düşünüp duruyorum.
insanların eskileriyle mutlu olduğum anda belki bir gün benim de bir fotoğrafım ya da yüzüğüm bu tezgahta olacak diyorum.
velhasıl mesele bence çok farklı. bit pazarına gelen aşina orta yaş üzeri kesim olduğu kadar ki hatta bazen fazla, genç popülasyonu oldukça fazla. genç insanların eskiye duyduğu özlemin açıklaması gerek. kim açıklar bilemiyorum ama bu günümüzde bir bunalımın sonucu olarak nitelendirilebilir. üstelik bir ayrım yapmak gerekirse entel genlerini iyi besleyen gençlerin yaşam tarzları tamamen retro.
vintage ile retro arasında farkı öğrenmek gerek ama anlam karmaşasının bir amaca hizmet ettiği için bunu gözardı ediyorum.
avm sevmeyen gençlerin bit pazarında hafta sonlarını harcaması benim mi ilgimi çekiyorum bilemiyorum.
sadece ben mi sorguluyorum yoksa? Evet, tamam.

Mersinde de bulunan pazar.

çalınan bisikletinizi bir umut bulabileceğiniz yegane adres, pazar.

(bkz: kendi bisikletinizi parayla geri almak)

az içilmiş viski, rakı bile satılan muhteşem bi yer. cebeci'deyken iyiydi.

bit ilacı sıkılmasıyla hemen dağılacak olan pazardır.

Şöyle enfes Bi ganeşa'ya benzeyen bibloyu 1 tl'ye aldığım mükemmel yer.
O değilde bibloyu gören diş hekimi bi kadın nedense metroda yanıma gelip sorular sordu. Sonra kakiri kikiri. Tılsımlı bişey heralde. Yüce ganeşa.

Ramazan olmasaydı az içilmiş viski alacaktım.
görsel

Eski kulanılamaz duruma gelmiş eşyaların satıldığı pazardır.

ikinci el diye çalıntı malların bedavadan ucuz fiyata satıldığı pazar .

hastalik kapma olasiliginiz bulunan mekan. uzak durun.

görsel
kim ne derse desin, beni avm den daha çok heyecanlandıran bambaşka bi yer. tüketim kültürünün tekdüzeliğinden, popüler kültürden ve tabii ki berkecan ve pelinsulardan bir nebze uzaklaşıp yepyeni, oldukça zengin bir kültürle kucaklaşmaktır bit pazarı. ayrıca izmirde olanı, dedemle antikacılık yaptığım yerdir.

pazar günleri boş boş gezmeme neden olan yerdir. sevilir.

200 liralık saati 3 liraya alabileceğiniz bir mekandır.

Birkaç sene önce evimin hemen yanında kurulurdu cumartesi günleri. Mutlaka uğrardım. Eski kitaplar, plaklar, objeler.. hep ilgimi çekerdi. Teypten kaset çalan bir ihtiyar vardı. Hakkı bulut’un eski şarkılarını çalardı. Öyle bir hava katardı ki pazara, otuz sene öncesine götürürdü insanı.
Zaman zaman gitmenizi tavsiye ederim.

20 liralık sustalı bıçağı 1 liraya bulduğumdan beri favori yerim.

Sürprizli, enteresan pazar.

Yok yok denen cinsten, koleksiyonluk parçalar, tarihi ingiliz porselenleri, plâklar, pikaplar, olta takımı, testere, gramafon daha neler neler...

Apışıp kalıyor insan!

Bulmak istesen bulamayacağın nesneler, komik rakamlarla, " ceeeee" diye karşına çıkıveriyor.
Çok eğlenceli!

Bundan bir sene öncesinde 4 gb ddr3 ram'i 10 liraya aldığım pazar. Hala da çalışıyor.

hastalik kapabileceginiz yer...

ilk atarimi bit pazarından almıştım ve halen duruyor. Çok güzel ve herkesin bütçesine uygun şeyler bulunuyor.

(bkz: bat pazarı)

Anadolu yakasındaki yerlerini merak ettiğim pazar türü.

Varsa bilen bir dürtse de biz de öğrensek.

Adını sıkça duyduğum, ancak hayatımda bir kez dahi denk gelmediğim pazardır.

pazar günü tuzla'da, iş bankası binasının yanındaki boş arazide kuruluyor.

teknolojiye ayak uydurmalı, megabit pazarı olmalı.

çok güzel mobilyalar var.