birinci cemre

20 şubatta havaya düşen cemre

soktu soktu hissettirdi...
havaya düşen cemredir sırayla bu işler...

allahtan düşen cemredir. hava -5 derece. bir de düşmese vay halimize.

ilkbaharın habercisi "efsane" inanıştır.

Düşeceksen düş.

ikinci bahar
üçüncü murat.

Yolda olan cemre. Ha düştü ha düşecek.

ilkokulda cemre diye bir arkadaşım vardı. bilmişin tekiydi. sırf bu yüzden nefret ederdim kızdan.

bir sabah en yakın arkadaşı 'cemre düştü' diye pür neşe girmişti sınıfa. içimden 'umarım kafasını da vurmuştur da vazgeçer burnu havada gezmekten' demiştim. meğer cemre düşmesi bir mecazmış. oysa o kadar da heveslenmiştim.

sonra okul değiştirdi cemre. yeni okulu engelli öğrencilerle karma bir eğitim anlayışına sahip olan bir okuldu. bir daha asla kendini dev aynasında görmedi.

her cemre düşmesinde o cemre ve düşen burnu gelir aklıma.

düşmemesi gereken gereksiz hede.

biz kıştan memnunuz, bahar da yaz da istemiyoruz.

(bkz: yazı kışa tercih eden insan)

Bunları hatırlayan kaldı mı ya?
(bkz: saatli maarif takvimi)
(bkz: renkli ülkü takvimi)