berkin elvan

görsel

okmeydanı'ndan taksim'e ekmek almaya giden veled-i zina.

vicdansız o.ç larının arkasından hala saçmalamaya devam ettikleri çocuk.

endüstriyen fidan denilebilir.

15'inde bir fidan.

ölüsünün rahat bırakılmasını isteyen kişilerce ölüsü üzerinden prim yapılmaya çalışılan kişidir.

mezarı açılsa kaşları hala o biçim mi ? merak konusudur.

(bkz: martı)

vatan uğruna can vermiş şehidimiz. kim ne derse desin.

kendisine "kaşların arasından domdom kurşunu değdi" şarkısını armağan etmek istediğimiz rahmetli kişi.

lakin kaşlarının arasında domdom kurşununun değebileceği bir boşluk yok maalesef.

seni unutmayacağız ekmek almaya giderken öldürülen koca yürekli çocuk. özledik.

ulan kim çocuğunu böyle olaylar içinde 6 km uzaklıktaki fırından ekmek alması için gönderir.

arkadaşlar, yanlış yapıyorsunuz. ölmüş artık, elemanın arkasından atıp tutmanın bir manası yok.

(bkz: yılanın başını küçükken ezeceksin)

ailesine demişler çocuğunuzu alın bu ortamdan. demişler ki biz arkasındayız.

e gireydiniz onunla beraber kara toprağa. çocuğu kışkırtmak kolay.

Başına gelenlerden sorumlu ailesidir.

80 öncesi Fazlasıyla politik ailenin Fertleri olarak bizler aman oğlum/kızım Üniversite'de sağ-sol olaylarına karışma, okulunu oku diye tembihlendik.

Bu çocuğu Birgün ailesi dizinin dibine oturtsaydı. Bugün bunu konuşmuyor olurduk.

terörist zihniyetin hakim olduğu mahallede doğan çocuk. şansızlığı budur. 15 yaşındaki çocuğa senin polisle çatışamda ne işin var demeyen anası-babası ağaç yaşken eğilir diye düşnüyordu. Gaz fişeğinin kafasına isabet etmesi sonucu hayatını kaybetmiştir. gaz fişeği ilekasten kafasıan isabet ettirilmesi fiziken mevcut değildir.

polis tarafından öldürülen dünyalar tatlısı çocuk. keşke aramızda olsaydı şimdi, toprağın altında değil.

mekanı cennet olsun, nur içinde yatsın.

yaşasaydı bugün 17 olacaktı.

17'sinde katledilmek bile bu kadar acıyken 14'ünde aramızdan aldılar çocuğumuzu. bu ülkenin bir çocuğuydu aramızdan alınan. 17'sinde erdal, 14'ünde berkin... yaşasaydı aldığı ekmekle kurduğu masada yemek yerken üzerine gelen havan topu ile ölecekti belki de. bilemeyiz, ama bir şekilde bu ülkede çocuk yaşta insanlar şiddetten, bombadan, çatışmalardan ölmekte.

ve eminim ki ülkenin her bir sokağındaki çocuklar aynı özgürlükle parklarda koşturmaya devam etmediği sürece de unutulmayacak. çünkü o insanlar tüm çocukların özgür olmasını, sevgi dolu büyümesini istiyorlar. tank, top, toma değil tahterevalli görmesini istiyorlar.

belki bir gün berkin elvan isimli bir parktan mutlu çocuklar yarınlarına güvenle bakarak çıkarlarsa onu hep hatırlamadığımız karanlık geçmişimizin bir parçası olarak yad edeceğiz sadece. fırıncılar kürekleri ile gencecik çocukları öldüresiye döveceklerine o çocuklara kurabiyeler ikram edecekler her 10 temmuz'da.

şimdi güzel kardeşim söyle bana hele, ekmek bu hikayenin neresinde?
ekmek mi daha değerli hikayenin bütününden?

büyüyüp terörist olma umudu yarıda kalmış ve ülke 1 teröristten kurtulmustur. ana ve babasınıda vurmak lazım boyle bi bok yetiştirdikleri için.

ekmek çıkmıyormuş bugün bakkallardan, bu güne özel. ekmeksiz kaldık desene.

Polisin öldürdüğü çocuk.
Yaşasaydı 17 yaşında lise 3 öğrencisi olacaktı! .

cennete kaşlarının yardımı ile uçmuş ekmek almaya sapan ile giden sol örgütlerin kullandığı çocuktur. tamam belki hiç sevmiyorum ama çocuktu.

Bugün Berkin Elvan'ın 17. doğum günü...
14 yaşında vurdular... Direndi... 15'ine kadar geldi... Komadayken büyüdü, boyu uzadı... Ama hayata tutunmak için o kadar direndi ki, bedeni 16 kiloya kadar düştü... 15'inde kaybettik kara kaşlı, yüreği kocaman çocuğu...
Sen diktatörün korkulu rüyasısın... Cansız bedeninden dahi korkuyorlar... Nasıl korkmasınlar! Cenazende milyonlar yürüdü... Milyonlar... Faşizm ilk önce umudu öldürmeye çalışır... insanda en ufak bir umut ışığı kalmasın isterler... Ama sen umudun çocuğusun... Bedenini aldılar bizden ya, o umudu alamadılar işte; alamayacaklar da... işte onun için saldırıyorlar hâlâ sana... Onlar da biliyorlar umudun çocuğu olduğunu... Yoksa yürür müydü arkandan milyonlar?.. Bedenini almaları yetmedi, o umudun peşindeler... Ve bir şeyi daha biliyorlar: Bu çabaları nafile; o umudu asla alamayacaklar... And olsun! Senin adınla yıkacağız bu diktatörlüğü... Sadece yıkmakla da yetinmeyeceğiz, umudun ülkesini kuracağız; kimsenin devrimi çalmasına izin vermeyeceğiz!

halen uyanamamıştır.

yine mi hortlattınız bunun adını başlıkta. yeter artık gına geldi. dirisinden hayır görmedik ölüsünden de kafamız şişiyor boş yere.