belki de

belkidenin doğru yazılmış varyasyonu

Belki de...

Her geçen günle biraz daha büyür oldu yanlızlık, her geçen günle devleşti çaresizlik...
Yokluğunu paylaşmaya çalıştıkça dostlarla daha bir acıtır oldu ayrılık...
Dur!Ne olur Sende gitme!
kimsesizliğin üstüme yüklediği bu sessizlik canımı acıtıyor..
Duruyorum karanlığın en zifirinde.
Oysaki ben seninle yanlızlıklar biriktirmişim içimde...
N'olur bitsin artık bu sususlar
Bitsin artık hüzünbaz gidişler

Kurtulmak istiyorum çelişkilerden
Yüreğim bağlı yapamıyorum.
Çaresizlik öyle bir bulaşmışki üstüme her adımda takılıp düşüyorum.

Kahretsin..bu kadar zor mu olmalı senlik , bu kadar zor mu sensizlik!!
Canım o kadar çok acıyor ki..
Bağırmak istiyorum sesimin yettiğince.
haykırmak istiyorum ağlamak istiyorum..
Dur Gitme bir kez olsun dinle seni seviyorum" diye.
Nefesim düğümleniyor susuyorum

Naparsam yapayım ..
Yüreğime sözüm geçmiyor..
Dudağıma adın değmiyor
Belki de üzerime sen değil sensizlik yakışıyor

n.b.

içine girdiği bütün cümleleri -hele ki ayrılık konuşmasıysa- hüzün çemberi içine alan sözcük. hep bir umut olduğu anlamını taşır.

Alev Özyurt şiiridir.

Belki de...

Sen uzaklarda,
Beni bilmeden,
Ben seni bilmeden...
Gözlerimizden,ellerimizden
Irak yaşıyoruz hayatı...
Belki yolların kesişmesini,
Belki rüyalardaki buluşmanın,
Hayallerdeki kavuşmanın gerçekleşmesini..
Hayatın akışına bırakılan
Zoraki alışkanlıkların bitmesini bekliyoruz...
Belki de herşeyi beklemeye alıyoruz.
Ya da içimizi dökmenin,
Hissettiğimizi yaşayamamanın
Yokluğunu çekiyoruz.
Özlüyoruz bazı şeyleri...
Yaşanılan ve yaşanmasını istediklerimizi
Ve hiç yaşayamayacaklarımızı,
Özlüyoruz belki de...
Belki de sen gerçekten uzaklarda,
Beni bilmeden,
Kendi hayatında,
Belki de bunlar sadece benim umrumda...

Belki de yitip gitti sandığımız hiç olmayanlardı Ve biz var sanıp hiç olmayan yalanlara inandık.

belki de diye cümleye her başladığımız zaman, belki de; belki de demek yerine kendimizi hayatın akışına bırakmamız gerekirdi.

Bazenlerle, keşkelerle geçiyoruz hayatta,şunu neden dedim bunu neden yaptım diye.

Sonra sizi bilmem ama beni bir korku sarıyor acaba diyorum?
Yarın ölmüş olsam kimler üzülecek ya da hayatıma soktuğum hangi insan beni anarken tebessüm edecek.
Bir insana hoşça kal demek için geç mi erken mi hayat bunu bana yaşamadan öğretmedi. Ya da kafama kimse sokmadı istemediğini çıkar hayatından ama kırmadan diye..

Ben yoruldum gerçekten de, sığınak bir liman arıyorum tutuldum bu fırtına da karaya vurmakta istemiyorum.

Ağlıyorum şu anda sebepsiz yere içimde inceden bir titreme var kulağımda çalan müziğe aldırmadan ellerim takır takır yazıyor karşımda duran boş sayfaya…
Burnumu çekiyorum hafiften, sanırım üşüdüm...

Ellerim her zamanki gibi soğuk…

Belki de yakındır sonsuz uykuya yatışım…

her şey olması gerektiği gibidir.

"Belki de hayat, yanlış anlayınca güzeldi. Sadece yanlış anlayınca. Ama her şeyi..."

kuşku anlatan bir sözdür.

Yeni bir tnk şarkısı.

https://youtu.be/F9oOi3GkMkU

tnk nin artık yapacağı her işin iyi olacağının göstergesi olan şarkı.

Bir tuğkan şarkısıdır.

yolum uzak biliyorum
ama yine girdi rüyama
bu bi tuzak hissediyorum
kader oyun oynuyor dünyama

yeter bu bitmeli
hayali bile s*ktir olup gitmeli
neyi kaldıysa bende hala yanan
bi an önce söndürülmeli

belki de seni hala deli gibi seviyorumdur
belki de gizliden gizliye istiyorumdur
belki de bunu söylemeye utanıyorumdur
belki de tekrar kaybetmekten korkuyorumdur

https://m.youtube.com/watch?v=yrEkqfY5Onc
https://m.youtube.com/watch?v=i1W4AntvV40

Eski bir temas parçası. Eski ama hatırlattıklarıyla, anılarıyla, hissettirdikleriyle hala taze. Bazı şeyleri içinizden atamıyorsunuz. Hangi yaşa gelirseniz gelin, kaç sene geçerse geçsin, bir gecelik telefon görüşmesi, o bir ses, kısa bir mesaj aklınızdan çıkmıyor.

Sonra diyorsunuz, belki de sende durdurdum zamanı.

belki her gün aynı hissettirmez
belki aramızda açıklanamayan bir mesafe olur
ve bazen…
anlaşılmayan bir sessizlik
ama bir gün her şey zorlaşırsa,
umarım birbirimizden vazgeçmeyiz
çünkü tüm bunlara rağmen,
ben hâlâ seni seçiyorum
sessizce ama gerçekten