ağlayan kaya

Ağlayan Kaya, izmir'e 37 km uzaklıkta, Manisa Spil Dağı eteklerinde bir doğa harikasıdır.
Bugün Spil Dağı'nın eteklerinde Ağlayan Kaya ya da diğer adıyla Niobe Kayası olarak bilinen kayanın bir sanat eseri olup olmadığı antik çağdan beri tartışılır. Doğal aşınma sonucu başı önüne eğik, ağlayan bir kadın görünümü kazanmıştır. Eski Yunan yazarlarının yapıtlarında da sözü edilen kayanın Zeus'un taşa dönüştürdüğü Niobe'yi temsil ettiğine inanılır.
http://www.geziturkiye.com/pics/GE450000_1.jpg

çük kadar resmi olan kaya.

anlatılan efsaneye göre, ağlamaktan kayaya dönüşmüş olan niobe'dir.

resmini görebilmeniz için buyrunuz;

http://images.google.com/...opera%26rls%3Dtr%26sa%3DG

gemlik'in manastir beldesinde sahil tarafinda da ayni isimli kayaya rastlamak mumkundur.

http://www.sonsayfa.com/H...ckira-hickira-agladi.html

birde gülen boya versiyonu vardır bunun.*

1957 yapımı, siyah beyaz türk filmi. yönetmen ve senaryo hicri akbaşlı, oyuncu kadrosu toygar belevi, nevin aypar, atıf kaptan bulunmaktadır.

--spoiler--
Ağlayan Kayalar, Şile Feneri'nin 600 m. gerisinde, taşlar arasından çıkan bir su kaynağıdır. Akış biçimi ağlayan bir insanın gözyaşlarına benzetildiği için bu adı almıştır.
--spoiler--

(bkz: ahmet kaya)

yaşadığım il de bulunmasına rağmen hiç dikkat etmediğim doğa harikasıdır. bir kez dikkatli bakmama rağmen pek benzetememiştim ama meraklısı gerçekten fazladır.

Yunan mitolojisinde yer alan Niobe'nin hikayesine esin kaynağı olmuş Manisa'nın Spil Dağı'nda bulunan kaya.
Mitolojide Sipyloslu (Manisalı) prenses Niobe güzelliğin de ötesinde bir güzellikle ifade edilir. Prenses kendisi kadar güzel olan Amphion ile evlenir. Amphion Thebai'nin kralıdır.
Niobe'nin babası ise Tantalos'tur. Babasının işlediği günahlar yüzünden bütün soyu lanetlenmiştir. Babasının işlediği suçların bir kadına bu kadar yük olduğu görülmemiştir.
Niobe, Spil Dağı'nda yaşamaktadır. Tek dostu, çocukluk arkadaşı Leto'dur. Niobe asil olmasına asil, güzel olmasına güzeldir ama aynı zamanda ölümlüdür. Niobe kral lan eşinden hamile kaldığında Leto da Tanrıların en kudretlisi olan Zeus'tan hamile kalmıştır.

Ölümsüz Leto,Zeus'un ikizlerini dünyaya getirmiştir. Biri kız, biri erkek olan bu iki kardeş Apollon ve Artemis'ten başkası değildir. Ok atmakta, yay tutmada kendilerine rakip tanımayan ikiz kardeşler anneleri Leto'ya hep saygılı davranmışlardır. insanlar arasında da adlarına şölenler düzenlenen, sunular yapılan bu kardeşlerden Apollon gümüş bir yay, Artemis ise altın bir yay kullanırmış. Leto ikizleri ile mutlu bir hayat sürerken ve insanlardan dini anlamda saygı görürken, Niobe de kendi çocukları ile hayatını sürdürüyormuş. Niobe'nin altısı kız altısı erkek olmak üzere tam 12 çocuğu varmış ve bu 12 çocuk gerek annelerine saygıları, gerekse güzellikleri ile Spil Dağı çevresinde ünlenmişler. Onları her gören başlıyormuş çocukları övmeye, annelerini tebrik etmeye. Bu ardı arkası kesilmeyen iltifatlar Niobe'nin de hoşuna gidiyormuş. Gel zaman git zaman Niobe de babası Tantalos gibi kendinden büyük laflar etmeye ve Tanrılar hakkında ileri geri konuşmaya başlamış. Niobe o kadar çok övünmeye başlamış ki, kendi doğurganlığı ve kendi bereketiyle, artık başlangıçtaki alçak gönüllülüğünden eser kalmamış.

Bu alaycı tavırlarından en büyük payı da çocukluk arkadaşı Leto almış. Niobe; "Benim altı oğlum altı kızım var. Seninse yalnız iki çocuğun; Apollon, Artemis." diyerek Leto'ya karşı böbürlenmiş. Ölümlüler arasında saygı gören Leto'nun itibarı Niobe'nin alay dolu söz ve tavırları karşısında sarsılmaya başlamış. Keskin nişancı ikizler, Apollon ve Artemis korkunç bir öfke duymaya başlamışlar annelerinin Tanrısal kimliği ile alay eden, onu ölümlüler karşısında hiçe sayan bu densiz ölümlü kadına karşı. Ve Niobe'nin çocuklarını tek tek öldürmüşler. Niobe, duyduğu bu derin acıyla taş kesilip kaya oluvermiş. işte mitolojinin Spil'deki Niobe'si, bizim bugün o dağda gördüğümüz ve "Ağlayan Kaya" ya da "Ağlayan Niobe" diye anılan, başı öne eğik ağlayan bir kadını andıran kaya kütlesidir. (Anadolu'nun Gizemleri, Atlas Dergisi)

Didem madak siiridir. Yeni kesfini yaptım ve cogu seyimi anlattığını gordüm. Megersem şiirler de insanlar gibiymiş. Kendimi siirde buldum...

şile'de deniz kenarında bulunan bir sevimli kayacık..
zırıl zırıl ağlıyor, durduramıyoruz..

didem madak şiiri. yaşasaydı da onunla konuşmanın yollarını arasaydım. iyi insanların erken gitmesi ne hüzün.

keşfettim
küçük ruhlarınızdaki büyük amerika'yı
hadi alkışlayın!
bu sizin başarınız.

https://m.youtube.com/watch?v=wupetwPtjvU

"Hayata söyleyin bundan sonra gitsin 
Anlamını masallarda arasın 
Hay! 
Ben sizin ruhunuza çiçek aşısı yapayım 
Da çiçekler açsın ruhunuz. 
Hadi alkışlayın! 
Biliyorum hala biraz safım."
diyen bir didem madak şiiri. Çok çok güzel.

rivayet odur ki sile de yasayan cok guzel bir kız varmıs. sile nin en guzel kızı.
gel zaman git zaman gonlunu bir denizciye kaptırmıs.
denizci beni burda bekle, gelecegim demis.
kadın sahilde oturmus beklemeye baslamıs.
gunler, haftalar, aylar, yıllar gecmis, denizci donmemis.
kadın gelmeyecegini sonunda anlamıs.
demis ki "tanrım ben onunla iki kus olup sonsuzluga ucmak isterdim. ama bu mumkun degil. o zaman beni tasa cevir."
ve aglayankaya bu sekilde olusmus. kadın tas olmus ve gelmeyen sevgilisine hep aglamıs.

ama umudunuzu kaybetmeyin, belki belli mi olur, sizin denizciniz doner;)