away we go

Revolutionary Road'un ünlü yönetmeni ingiliz sam mendes'in yeni çıkacak filmidir.

--spoiler--
ilk çocuklarını bekleyen ve mevcut yaşam koşullarından memnun olmayan genç çift Burt ve Verona'nın yerleşip, kuracakları ailenin köklerini salabilecekleri ve çocuklarını büyütebilecekleri en ideal yeri aramak için Amerika'yı dolaşmalarını anlatıyor. Çiftin yol boyunca yaşadıkları aksilikler ve aradıkları evi bulmaları için onlara yardım etmeye çalışan enteresan akrabalar ve eski arkadaşlar da serüvenlerine renk katıyor.
--spoiler--

başrollerinde john krasinski ve maya rudolph'un olduğu film geçtiğimiz yaz gösterime girmiştir. genel olarak düşük tempoda geçer. ayrıca the office izleyicisiyseniz "jim götüme benzemiş" yorumunu yapmanız işten bile değildir. ama o haliyle bile maya rudolph'la olmamıştır.

oldukça ağır tempoda ilerlemesine rağmen olaylar zinciri ve ilginç hatta tuhaf karakterleriyle izleyeni kilitleyen, romantik mi romantik komik mi komik bir çiftin kendilerini ait hissettikleri yeri arayışlarının sıcacık hikayesidir.

hayatımda izlediğim en güzel, en tatlı filmlerden biridir. ruhunuzu dinlendirir, uzak diyarlara götürür. tam anlamıyla kendini iyi hisset filmidir. evey vi go diye telaffuz eden arkadaşlarla uzun süre dalga geçilir. *

ancak bittiğinde eğlenceli olduğunu anladığım bir filmdi. hele bir akşam yemeği sahnesi vardı ki; sadece o sahne için bile seyretmeye değer.
--spoiler--
+ burt, i reject your agression!
- i reject your unbelievable bullshit!!!

arkadan da golden brown çalıyor, ohh mis gibi.
--spoiler--

bir burt farlander klonlayıp rakı masasına oturtma hissiyatı uyandırdı içimde.

bir çiftin güzel bir aile kurmak adına yaptığı şahane bir yol hikayesini anlatan sıcak, samimi bir sam mendes filmi. tavsiye ederim.

çok ağır tempoda ilerleyen bir filmdir. sürükleyicilik yok denecek kadar az. daha dogrusu filmde bir macera bir sürükleme verilmeye çalışılmış fakat bir ailenin nereye taşınalım diye bölge arayışı hemen hemen kimsenin ilgisini çekmediği için biraz sönük kalıyor. eğlence açısından da 3 4 sahnede gülmeniz mümkün onun dışında insanı eğlendirmiyor da. yolculuklu filmleri sevenlere kesinlikle tavsiye etmediğim bir filmdir. çünkü yolculuklu filmlerdeki heyecan, macera vs. bunda yok.

iyi yönleri ise nerdeyse tüm karakterlerin normal bildiğimiz insanlardan farklı olması. bi ilginçlik katıyor filme. ilginç diyaloglar da çıkabiliyor bazen bunlardan.

amerikan bagımsız sineması ornegi film.

eski esime bana hatırlatan cok film var.
acı tatlı ekşi
karışık kaset
a star to born
gibi.

ama nedense en cok bu filmin bizi anlattıgını dusunmusumdur.
30 yasında cicegi burnunda bir cift hayatlarıyla neyapacagını bilmemektedirler. beraber anlam aramak icin yolculaga cıkarlar. cok tatlı bir yol filmidir bu. olaylar gelisir:

-spoiler--
-we are 30 years old. we are fucked up.
-we are not fucked up.
-yes we are.
:)

burt farlander: do you promise to let our daughter be fat or skinny or any weight at all? because we want her to be happy, no matter what. being obsessed with weight is just too cliché for our daughter.
verona de tessant: yes, ı do. do you promise, when she talks, you'll listen? like, really listen, especially when she's scared? and that her fights will be your fights?
burt farlander: ı do. and do you promise that if ı die some embarrassing and boring death that you're gonna tell our daughter that her father was killed by russian soldiers in this intense hand-to-hand combat in an attempt to save the lives of 850 chechnyan orphans?
verona de tessant: ı do. chechnyan orphans. ı do. ı do.
--spoiler-