anne

vazgeçilmeyecek olandır. duaları her daim arkanızdan gelecek olan.

şimdi ne kadar zorsa seni yazmak
sen sana olan hasretimi düşün
ne kadar zorsa seni anlatmak
sen seni düşündğüm her anı düşün.

yıldızlar yakın sen uzaksın
belki bana da yasak
bana can olansın.

dur anne dur koyma tabağındakileri tabağıma
sen ye , sen büyü
dur anne ne olur dur
senin iki çocuğun daha var
benim başka annem yok ki.

dur anne dur sen kızma
üzülme
yalvarıyorum allah a
annemde önce öleyim diye
anne bak yine düşünmüyorum seni
ne olur kızma bana
senin iki çocuğun daha var
benim başka annem yok ki.

ankara otogarı 2003.

büyüdüğüne inandıramadığın tek insandır yeryüzünde.

gözünden çıkan x ışınları olmasada, duvarları delip geçemesede* süperkahraman tanımına birebir uyan güçlü, sevgi dolu gözümüzde dünyayı kurtaracak güce sahip varlıklardır.**

"u$uyorum, kimler sarsin beni ?
ozluyorum, kimler sevsin beni ?
ariyorum, $imdi nerelerdesin ?"

ozetle, her daim ozlenendir.

(bkz: mayriğ)

"sen yedikçe ben doyuyorum" diyen,diyebilen tek varlıktır kendisi.sizin canınız yandığında,onun canı sizinkinden çok yanar.hep mükemmeli arar evlatlarında...size sonsuz,karşılıksız fedakarlık edebilecek tek insandır dünyada.

kesinlikle dünyanın en kutsal varlığı, inanılmaz bir bağ ile seviyorsunuz.

bir yandan da şu annesinin boğazını yüzünü kesen sürtüklerin yaşadığı bir devirde olmak insanın içini burkuyor.

hesapsızca sevebilen, sorumluluk sahibi, her daim çocuğunun sıkıntısını hissedebilen,
kaç yaşına gelmiş olursa olsun çocuğunun aç olup olmadığından endişe edebilen,
sınav kapılarında bekleyen, yeniden öğrenci olan ve hatta asker olabilen,
hayatı çocuğuyla birlikte yeniden yaşayan ve öğrenen ,
uykusuz gecelere rağmen her zaman güçlü ve cesur, sadece kendini düşünmekten bir ömür boyu vazgeçebilen,
ayaklarının altı cennet olan ve asla hakları ödenmeyecek kişilerdir.

evladını o kadar yüce bir sevgiyle sever ki, evladı bile o kadar sevemez onu.
bir annenin ağzından bu durumu özetleyen güzel bir sözü alıntılayalım;

"ben yanarım kuzuma, kuzum yanar kuzusuna."

merdane + oklava + terlik üçlüsü ile donandığında hiçbir şeyin durduramayacağı iyi ve sevgi dolu savaşçı insanlardır.

bugun dogumgunundur. sabahin 11 den gecenin 3 une kadar essekler gibi calistigin bi gunun sabahinda dogumgunune kabuslarla uyanirsin. hic yapmadigin bi sekilde msnin basina gozlerin nerdeyse kapali sicrarsin. acip bakarsin ki annenden mesajlar gelmistir..

arada okyanuslar vardir annenle. cok ama cok uzaklardadir. son yedi aydir gidigindan opememis gozlerinin icine bakarak sohbet edememissindir... ve harbiden cok ozlemissindir onu..

" su an sancilarini cekiyorum bebegim, henuz dogmadin"

yarim saat sonra...turkiye saatiyle 16 sulari...

" artik dogmak uzeresin"
" dogdun ve artik kollarimdasin canim yavrum"

gozlerin doluverir. annenin kollarindaki minicik bebege istinaden koca bir kiz oldugunu ve tum yasadiklarini dusunursun. hayatin gozlerinin onunden film seridi gibi geciverir..asklarin, mutluluklarin, acilarin...
gozlerin dopdolu olmasina ragmen bir yandan da dudaginin bir kenari gulumseyiverir ekrana...

hicbir dogumgunu tebriginin seni doguran canin annen kadar icten ve anlamli olamayacagini iste o gun fark edersin...
ve cok ama cok korkarsin onu bir daha goremeyecek olma dusuncesinden..kendine soz verirsin, simdilik uzak bi ihtimal gibi gorunsede, en kisa zamanda onun yanina gideceginden.. doya doya sarilacagindan..

tanim: tanriya inanma sebebidir.

hep doguranın mı bakanın mı anne oldugunu dusundugum ama asıl annelik sıcak bir kucak vermekse ihtiyacı oldugu her an dibinde bitmekse kesinlikle bakanın anne olduguna karar verdigim,kokusunu ozledigim,ellerinden hep minnetle öpmek istedigim iyiki varsın iyiki benim annem olmusum dedigim hayatta beklentisiz seven guvenilebilecek ve sıgınabilecek en iyi liman, melek.

bi ustad demisti ki uyaniklik yapin bi gun punduna dusurun annenizin ayaginin altini opun. cennetin kapisini opmus olursunuz.

utopik fakat olaya duygulu bi yaklasim.

annem basa tac imis
her derde deva imis
bir evlat pir olsa da
anneye muhtac imis.

hararetli bir sekilde kavga ettikten, avazin ciktigi kadar bagirip cagirdiktan 15 dakika sonra, tamamen hakli olmana ragmen bile pisman olmana neden olabilecek tek kisi. annenle kusken veya darginken mutlaka basina bir aksilik gelir. en onemlisi, huzursuz uyursun.

"yalan! kimse sen degil
olumlu asklari ezberledim
hicbiri senin kadar can degil!"

haylaz arkadaşlar için; "onlara uyma evladım" diyen kişi.

(bkz: anne kuzusu) *

zordur onsuz hayata devam edebilmek, kanatsız kalmaktır yokluğu uçamazsın.muazzam zırhlar kuşanır, duvarlar örersin
çocuk aklınca.ne kadar büyüsen de içinde bir yerler hep mahzun, kırılgan.varlığı olmasada inanırsın bir yerlerden sana baktığına ve seni koruduğuna.bilirsin ki sen o sun aslında..

her acının ilacıdır ama aşk acısına o da çözüm bulamaz.
işte şimdi seni özlüyorum anne canım çok acıyor, durdur bu kanayan yaramı. anne ben ölecek miyim söyle bana.
kalbimi kopardılar. onu benden aldılar. ne kadar daha yaşarım kalbim olmadan? doktorlar da bilmiyor anne. ağrısını hiçbir ilaç dindiremiyor. ben bir tek onu istiyorum tıpkı bir çocugun oyuncak istemesi gibi. diretiyorum. onu istiyorum. benim olsun. bana ait olsun. onsuz artık yaşamak istemiyorum. ben uçurumun kenarına geldim artık. kalbim yok oldu. atlamak için sadece bir adım kaldı... seni üzecek olsa bile ben vazgeçtim hayattan. bu oyun bana göre değilmiş. senin sunduğun bu dünya bana ağır geldi. elveda demeden önce bir kez daha senin kokunu içime çekecem ve sonra yok olacam. seni özledim anne.

dünyanın en değerli insanıdır. kendi annemin çok güzel bir özelliği vardır. her konuda benimle ters düştüğü için lafın arasında çok süper ayar verir. sözlük yazarı olsa tarihin en süper ayarlarını okurduk. helal olsun annem sana. ayar nasıl verilir dersini çok iyi veriyorsun. belki farkında değilsin ama senden bu yaşımda hala neler neler öğreniyorum. *

elin kızına,elin oğluna gösterdiğimiz önemim yarısı gösterince havalara uçan mutlu olan canlar ciğerler.

"seni seviyorum" kelimesini bile yetersiz kılabilen yeryüzü meleği.

dost, abla, öğretmen, arkadaş olan, bazen abi, baba...

yanında ve arkanda olan her zaman ve hatta her hatanda. her soğuk havada sıkı sıkı giydirip "aman kızım, üşüme sakın." diyen. gece başucuna gelip üstünü örten ve yanağına bir öpücük konduran en içteninden. tertemiz kıyafetler giydirip lezzetli yemekler yapan her gün. hastalandığında sabaha kadar yanında bekleyip saat başı ateşini ölçen; acaba düşmüş mü? sayıklarsan eğer "tamam bi'tanem. yok bir şey." diyen elini sımsıkı tutup. her hüznüne ortak olup her mutluluğunda senden daha çok sevinen. ne zaman ihtiyacın olsa yardımına koşan, her esprine en sesli gülen ne kadar kötü olursa olsun.

makyaj malzemelerini göz göre göre mahvetmene göz yuman, parfünü kırdığında "bozulmuştur zaten o."; vazosunu düşürdüğünde "benim hatam. oraya koymamalıydım." diyen. senin cildine, saçına, dişine senden daha çok özen gösteren. seni senden daha iyi tanıyıp senden çok daha fazla düşünen.

içten bir dokunuş, sıcacık bir gülümseme, kucak... çıkarsız ve karşılıksız sevmeyi öğreten. sol tarafımdaki en kocaman yere sahip bir mucize!...

kimi zaman kıskanılan.

zaman geçtikçe anlıyorsunuz veya anlayacaksınız, şu fani dünyada ki en değerli varlıklardır kendileri. evlatlarına duydukları sevgi, duyulabilecek en güçlü sevgidir. üzmeyin, üzdürmeyin... -hatta git öp yanaklarından şimdi; birgün "keşke" dememek için...-

(bkz: ev telefonu/#2573289)