anne

ne yazık ki, kaybetmeden değerini anlamadığımız şefkat abideleri..

her şeyin bir başka şeyle doldurulabildiği bu dünyada, yeri asla ve hiç bir şekilde doldurulamayacak olan varlık.

sensiz bir günün sabahı anne
sensiz geçen 1346, gün
söylemesi bile uzun di mi?
ilk günler ne zordu
uykusuz günlerdi
şarkılar, reklamlar ne koyardı
çok az benzediği halde
hülya koçyiğit'i bir an görmem kafiydi
hasretini biraz olsun dindirmek için

yine bir sabah anne
ama güneş yok
oysa ne çok ihtiyacım var
güneşe, sıcağına
çünkü belki bir an olsun
sıcaklığını hatırlarım diye

pencereyi aç anne
içime çektiğim koku..
hanımeli...
hayır anne onun adı anaeli
zira kokusu senin gibi

senden ayrılalı
1346 gün olmuş anne
oysa dün gibi di mi?

senelerce bayram sabahinda niye sabahin korunde uyandiriyor diye kizilandir.

sonra bir zaman gelir ki gelsin de sabah olmadan uyandirsin denilir. hayatin tam ortasinda, siyahla beyazin kesistigi yerde size her zaman beyazi gosterecek kutsal insandir. off denmez derler ya hani klişe bir sekilde, hakkaten denmez. yapmayin ulan, offlattiran her seyini ozluyorsunuz sonra.

bir erkeğin hayatındaki ilk sevgilisidir.* *

kişiyi gerçekten seven, aldatmayan tek varlıktır.

Sakın uyumama izin verme anne
Bilmediklerim yüzüme vurulanlardan daha fazla acı veriyor
Yorgun bir ruhun bulutlara taşınmasını bekleme anne
Artık kimse kimseye adıyla seslenmiyor

Sakın düşlerime girme anne
Orda bana bile yer yok
Orda hiçbir ben yok
Çalıntı düşlerde kimseye yer yok

Sakın ışığı kapatma anne
Karanlıklar kararmasın daha fazla
Bu ışık bile yetmezken aydınlatmaya
Bir de onu kapatma,korkuyorum

Sakın üstümü örtme anne
Artık üşümüyorum
Sadece yağmuru izliyorum
Yağmurun tenime değmesini seviyorum anne SEViYORUM

Sakın aldırma anne
Gözlerimden akan boyalara
Masum küçük bir bedene isabet eden kurşunlar gibi
Rolümü bilmediğim bir öyküye isabet ettim ne yazıkki

Sakın yüzüme bakma anne
Ne bakılacak yüzüm ne de söyleyecek sözüm kaldı
Aynaları çevirme yüzüme
Bedenimin ardını görüyorum sadece;Sadece istenmeyen geçmişi

Sakın bana kızma anne
Saçlarım ıslandı diye
Şemsiyeleri kırdılar anne; ağlattılar gökyüzünü
Kimsenin suçu yoktu kendince

Sakın kapıyı açma anne
Kapıyı çalan ben değilim
Ruhuma başkası girdi hiç yer yokken
Düşlerime sen girdin ben bile çok gelmişken

uğur şengül.

koşulsuz sevebilen tek varlık.

hiç bir şartı yok sizi sevmesi için, siz onu sevmeseniz, hayırsız olsanız bile sever. hakkının ödenmesinin imkanı yoktur, birlikte olduğunuz her saniyenin kıymetini bilinmelidir.

bazen hiç bir şey.

hakkı ödenemez insan. sizi gerçekten seven, sizin için gerçekten üzülen ve size hiç kin tutmayan elleri öpülesi varlık.

telefonda sinir edip kendisine bağırılan sonra vicdan azabıyla uyuyamayıp gecenin bir yarısında aranıp özürler dilenen gene de onu kırmanın ağırlığını çok seneler yaşatan.

kendisi ile çok şiddetli kavgalarım olmustur.her defasında vicdan azabı gelmıstır.

12 yıldır yokluğuna alışamadığım. boncuk gibi masmavi gözlerine bakmaya doyamadığım dünya'nın en güzel insanı. annesiz hiç bir şey eskisi gibi olmuyor. en çok kıymeti bilinmesi gereken yegane varlık.

seni kusursuz seven ve sevecek olan tek insandır,onun yanında şimarabilirim,kızabilirim ona,darılsada bir gülüşümle bir sarılmamla hemen beni affedendir...seni çooooooooooook seviyorum meleğim canım annem

ilk aşk..
gerçek aşk..

bi tek annem olsun bana bişey olmaz.

"dayak atabilen bir melek var mıdır acaba?" sorusunun cevabıdır kendisi.

melektir elbet ama kodumu kan getirir valla, hele karadenizli genleri baskınsa.. aman haa...

henüz anne olamadığım için tam olarak çözemediğim tapılası insan.* biricik arkadaşım alışveriş manyağım, temizlik hastam her bişeyim.. bigün "senden kurtulunca dana kescem!!!" diyen ertesi gün "sen gidince ben hergün ağlıycam miella.." diye duygu sömürüsüne sarılan varlık o.

rabbin merhamet sıfatından sonsuz dereceler verdiği zat-ı mübarek.

sarılmaktan hiç bıkmadığın ve bıkmayacağın sanki tanrının aynası, senin için güç kaynağı, varlığı güvende hissettiren hiç gitmeyeceğine inanmak istediğin varlıktır.

başımın tacı.
(bkz: entry 501 benim annem dünyada bir)

en zor zamanında yanında, en korkak zamanında arkanda, en tehlikede oldugunda önünde olan, her an her şeyi hissedebilen, insanı kimsenin yapamayacağı kadar huzura ulaştıran, en değerli kişinin kendin olduğunu sana hissettiren,yarın kavuşmak için can attığım bulunmaz insandır...

karşılık beklemeden sevdikleri kocaman bir yalandır. karşılık beklemeseler evlatlarının yaptığı en küçük bir hata okadar acı verir mi ? bu dünyaya gelmemize karar verenler , gel,ş,m,zle birlikte elde ettiklerinden şikayet etmemelidirler. bir anlık zevkin ürünü olarak getirdiğimiz çocuklardan çok da fazla şeyler bekleyemeyiz .

her şeyden istifa edebilirsiniz. ama annelikten, sorumluluğunuzun farkında bir insansanız eğer; asla istifa edemezsiniz. annelik ölene kadar dünyaya getirdiğin canlıyı ister uzak ister yakın hep içten içe korumak ve kollamaktır çünkü, ve kayıtsız şartsız sevmektir onu. öldüğünüzde biter ancak.

sen hıçkıra hıçkıra ağlarken, tek bir soru sormadan seni göğsüne bastırıp sıkıca saran, geçicek yavrum geçicek diyen insandır. hissediyor o, hissediyor.