ankara

Sen yoksun ya böyle, ıssız Ankara.
Sensiz Ankara.

bkz: cem adrian - sen gel diyorsun

başkentim.

5 den önce her yere rahatlikla gidebildiginzi 5den sonra otobuslerde ve metrolarda o bir kisilik boslugu bulmaniz gereken yer. karar verdim milli kutuphaneden kizilaya gecerek bincem otobuse. en azindan otururum.

edit: milli kutuphanede ders calisan varsa 15 dklik cay molalarina ortak olunur. tisikkirlir.

Başkent doğalgazın evinize gelerek gazınızı kesip, kombinizi hermetik kombi ile değiştirme zorunluluğu kılmaktadır.
Bu da yaklaşık olarak 3000 TL gibi bir masraf demektir. Asgari ücret alan birisi 3000 TL vererek yeni tesisat, kombi ve proje çizdirmek zorunda kalması.

Bu site sizlere belki yardımcı olur : http://www.ankarakombitesisat.com
Proje çizdirmek isteyenler buradan okuyarak bilgi edinebilir : http://www.ankaradogalgazproje.com

Karar verin kar mı yağmur mu sıcak mı? Kafayı yemiş şehir.

Soğuk, gürültülü, kirli ve son günlerde bir çirkin sanki. Karın yağmasını bekliyorum.

Bana sessizliği getirsin diye. Yer yüzündeki bu çirkinliği örtebilecek kadar güçlüdür umarım.

Sevemedim gitti. Soğuk gelen şehir.

Yıllar sonra gittiğimde gördüğüm berbat bi trafik oldu.

Önceden böyle değil miydi ne?..

memleketim ama sevilecek bir yanı yok maalesef. şişirenlere bakmayın.

1 günlüğüne gittim. Soğuktur diye kazak giydim. Zannettiğimin tersi çıktı. Hemen dalıp bi mağazaya gömlek aldım. Havası yanılttı beni. Insanı yanıltmasın.

buraya uzun uzun bir entry yazacağım bir ara şimdiden yerimi alayım editlerim sonra.

Hayatımın önemli anlarını yaşadığım şehir. Sevmiyorum ama gitmek de istemiyorum, gitsem özlüyorum, kalsam gönül razı değil böyle değişik bi durum. Beni karamsar yapan şey bu şehir galiba, her şeye rağmen seviyorum seni.

Ankara plakası bile görünce canım yanar oldu. Ankara içimde sızı olarak kalıcak hep.

Burada mekan ile akıl doğru orantılı olarak şekilleniyordu insan kendi zihin yapısını bir şekilde odasına, birey olmak için yarattığı evine de yansıtıyordu. Aynı durum şehirler ve insanlar için de geçerliydi. Benim içimi ise Ankara'dan başka bir şehir yansıtamıyordu. Gece 22:00'a kadar resmi olan bu şehir yine aynı gece 22:00 sularından sonra ise kapılarını yalnızca fedailerine açıyordu. Şehir, beyaz yakalıların ve geçim derdine düşmüş memurların kaçıp saklandığı o saatlerde egzoz patlatan insanları, benzin kokusunu ve motor seslerini kucaklardı. Envai çeşit serserinin keyfi hizmetlerine tahsis ettiği arabaları, motosikletleri kucaklardı. Yüksek devirlerde tork üreten zihinlerin sırf eğlenmek için elciği bir başkasına devrettiği de bir gerçekti. Gerçekten, Ankara'da mekan ile akıl beraber şekil alıyordu.

içinfe var olunca tansiyonumu düşüren güzel şehir.
Sevmeyen sevdiği yerlere gitsin. *

eski sevgilim icin canakkaleden ankaraya kac kez gunubirlik görmeye gitmistim allah bilir. ankara benim icin huzunden baska bir sey hissettiremez bana.. behzat ç. izledigim zaman yuregim burkulur anilar gelir gozumun onune. sindirmeye calisirim ankara dendigi vakit.

milli mücadelenin kalbi ülkemizin başkentidir içinde istanbul gibi binbir çeşit insan vardır.

herhangi bir anadolu sığırı tarafından sevilmeyecek şehir. size medeniyet fazla amk.

nedensiz sevdiğim, her gittiğimde sonbahara denk gelen, ankara üniversitesi hukuk fakültesinde anılarım olan, türkiye voleybol federasyonu spor lisesinde ki sınavı hayatımı değiştiren benim için yeri ayrı olan şehirdir.

güzeldir.
candır.
sevilesidir.

Şu anda ayrıldığım, sevmediğim ama özleyeceğim şehirim. Görüşürüz angara.

Aklakara diye okudum.
(bkz: yaran yanlış okumalar)

köydür net.

gri şehir. içinde bir sürü hatıra saklı güzel şehrim. şu an dolu yağmaya başladı herkes sığınaklara.

kara, kuru, sıkıcı ve sinir bozucu bir şehir ankara. yaşamımın ilk gününden beri burada yaşıyorum. ne yaptıysam sevemedim ankara'yı. yüreğimin bir yerlerinde hep ''istanbul'' vardı. o kadar sevdim ki istanbul'u; evimi, odamı istanbul'a çevirdim. odama girenin kendini istanbul'da hissetmemesine imkan yok.

öte yandan şairin dediği gibi; ''Bir ankaralı için istanbul başkasının çocuğu gibidir. gülünce seversin, ağlayınca bırakıp kaçmak istersin.'' elbette ki istanbul'a gittiğimde ''ah benim güzel ankaram vah benim ankaram'' şeklinde saçmalamadım ama istanbul, izmir ve antalya haricinde hep ''Ankara!'' dedim.

Atatürk'ün şehri.