ankara

tam 91 yıl önce bugün ulu önderimiz mustafa kemal atatürk'ün geldiği şehir. atam o gün ankara'da seymenler tarafından o kadar iyi karşılanmış, onlardaki vatan sevgisinin ne kadar büyük olduğunu o kadar iyi görmüş olacak ki; bu seymenler diyarı şehri daha sonra türkiye cumhuriyeti'nin başkenti yapmıştır.
başkent olmanın, kurtuluş savaşı'nda en çok şehit veren il olmanın, anıtkabir'e sahip olmanın haklı gururunu yaşayan şehirdir ankara. atatürk'ün kurduğu bu ülkenin yılmaz bekçileridir ankaralılar da.

(bkz: sevdana yürek gerek)

kendisi ve insanları soğuk memleket.

bir boka da benzemiyor.

köşe başı avm şehri.

bir daha ayak basabilecek cesareti toplayabilir miyim bilmediğim bir o kadar da özlediğim memleket.

seviyorum grisini, karını, çamurunu... Uzaklaşan mesafelerini.

sise pause alması gereken.aşktır

ağzıma sıçmasına rağmen sevdiğim şehir. gerçi ben mecburi hizmete sürüldüğüm tek caddeli şehri de sevmiştim, manyağım ben.

güzeldir ankara, her şeye rağmen...

bir türlü ısınamadığım resmiyet kokan şehir.

(bkz: buraya bakarlar)

istanbul ve izmir'i adım adım gezmiş, oralarda yaşamış birisi olarak söylüyorum ki: grisi bile sizi kendine çeken şehir.

şimdi "ıyy deniz yoğk" diye ağlayanlar sanki istanbul'da, izmir'de yaşayınca her gün denizi seyrediyorlar. ulan en son ne zaman deniz kenarında içtin, oturdun desek hatırlayamayacaksın. daha ne kasıyorsun?

bir türlü sevemediğim şehir.betondan başka bir şey bulunmayan oksijensiz hava sahasıdır.

ciddiyetini sevdiğim şehir.

gidip bir daha geri dönmek istemediğim şehir.

sis coktugu her an aklima silent hill geliyor. korkuyorum sabah sabah kotu bir sey olacak diye. ama sisine ragmen canim sehrimdir.

kar da, sis de yakisiyor be!

en çok terminalini sevdiğim şehir, ne güzel bir yerdir orası yahu.. içim sevinç doluyor her gittiğimde.

yola cıkacakların dikkatine konya yolunun incekten ötesinde inanılmaz bir sis bulutu var görüş mesafesi 1 metreden fazla değil.

tanım: sisli şehir.

ankara
ankara'ya öyle yakışırdı ki kar..
asfaltlar ışıldar, buz tutardı resmi yalanlar...
kimse keman çalmaz belki ama
çok keman çalınsın balolarında
diye yapılmış
gri sisli binalar...
alnının ortasında
ciddi bir devlet asabiyeti.
çok kötü günlermiş gibi en genç zamanlar,
bu zulüm bu sevda bitmezmiş sevmek
bir halkı sevmekse aşk o zaman sevmekmiş!
(biz bir şeyi delicesine severiz
ama tanrım neyi?)
kahve önü çatlak mozaik
bel kemiğine tehdit
kürsüler üstünde
çok sigara içen
öğrenciler
bir daha asla yaşayamayacağı
aşkları teğet geçerken
hep onu sevmeyenleri severek
hep onu sevenin gözlerinden
kalabalıklara kaçarak
karışarak toplumcu gerçekçi yalnızlıklara,
yüksek rakımlarda çatlamış dudaklarını
bir izmirli güzele dayatmak varken
(hep kardeş olacak değiliz ya,
yaşasın halkların sevgililîğî!)...

an itibariyle açık bir hava vardır, aralık sonuna gelmemize rağmen hava oldukça sıcaktır.

kütahyaya raybüs metro birleşimi ile 3 saat de ama otobüsle 5saat uzaklıkta olan sehir.

pavyon kültürüyle coşmuştur.anlatılanlara göre olay orada çok büyük.

an itibariyle kar yağmaktadır.

sevdiğim şehir. 18 ayımı yesede sevdim be hacı.

şu anda gölbaşı semalarında hafif kar yağışının olduğu şehir.

izmir den sonra köy gibi gelen sade basit odun davar dolu yer.

boş şehir.

gökçek gibi bir belediye başkanı olduğu için bile gıcık olduğum memleketim.

doğru dürüst zaman geçirecek bir şeyi, gidecek bir yeri olmayan başkent.