ankara

Özlenendir.

gençlerbirliği.

soğuktur, it gibi titretir. daha kar da yağmamıştır.

mersin'e dönüşü de bir harika olan şehir.

şu anda bursaya dönüş yolunda olduğum şehir..yorucu bir şehir...çünkü yaşayanlar ve ziyaretçileri için Siyasetin,bürokrasinin ,sendikaların vs herşeyin "genel" i orda olduğu için yorucu geçiyor ankara...

Arkada vega-ankara çalarken yazayım: ikinci memleketim. Çocukluğumda bir kaç gün kalmama rağmen hayatımın en kötü en nefret edilesi anılarıyla dolu gri soğuk bir şehirdi, bir titremeydi benim için. Ama üniversite yıllarımda tüm bunları unutturmayı başarmıştır. Şimdi ankara diyince ıslak kaldırımlarda yerlere saçılmış sonbahar yaprakları eşliğinde bedeni titrerken soğuktan, yüreği sıcacık hislerle dolu bir kız görüyorum. Gecenin karanlığında sokak lambalarına şarkı söylüyor içinden, kokusunu çekmeye doyamıyorken şehrin.

6 yil öğrenci hayati yaşadigim şehir. Çok acayip bi şehir.

yarın ilk kez gideceğim şehir. bunca yıllık hayatımda gitmediğim için utanıyorum. ama şu an çok mutluyum, atamı da ziyaret edeceğim kısmetse.

günü geldiğinde terk edeceğim şehir.

Her ilçesinde değişik insanın olduğu. Sincanındaki apaçileri,Mamaktaki gece konducular ne bilim Çankayasi Kızılayı ayrı bi güzel. Ama her yerinde has adamları olan. Ha birde alfabesinde ' k ' harfi yoktur
Örnek : Gardaş,galıyozmu,gidiyozmu.

soğuk bir şehirdir. filtre kahve imkanımız vardır, anca kendime kadar ama.

Soğuk bir şehirdir ve içinde Ankaralılar yaşar. Ankaralılar ikiye ayrılır.
Bir: Ankara'nın içinde olanlar.
iki: içinde Ankara olanlar.

Soğuk bir şehirdir fakat ikinci kategorinin insanı üşümez. Ankara'nın sevgisi soğuktur zira, titretir fakat çekmesin istersin ellerinden ellerini.

soğuk bir şehirdir hele sabah okula gitmek için uyanan liseli kardeşlerimiz için ayrı bi zulumdur ankara sabahının ayazı.
keçiörendeyim gelen bayana çay ısmarlarım.

yaşamaktan keyif aldığım şehirdir.

soğuk bir şehirdir. fakirim, kusura bakmayın.

not: ankara'nın içinde sadece ankaralılar yaşamaz.

birkaç örnek:
-memurlar, askerler, polisler
-milletvekilleri ve aileleri
-gurbetçiler ve çocukları
-üniversite öğrencileri

En güzel yeri doksanlara kadar yenimahalledeki bahçeli evleriydi onların da imarla amına koydular. O çocukken yağan kar da artık yağmıyor. Kok kömürüyle yanan sobada taşşaklara kadar ısınmak mustafa Kemal lisesiyle kavgalar kerem ve as Sineması piçlikleri gençlik parkının küçük treni. Halide edip ortaokulunun en güzel kızı yeşim vs Güzel mazinin parçaları..

muhtemelen hiçbir zaman sevemeyeceğim şehir. hiç yaşamadım uzun vadeli, hatta gitmedim bile. önyargı değil de ne bileyim, ben alışmışım deniz görmeye. denize kıyısı olmayan şehirler; sarımsaksız paça gibi, çaysız simit gibi, midyesiz bira gibi, gibi de gibi. sanki hep biraz eksik... şu an izmirde yaşıyorum. evim deniz manzaralı değil. yeri geliyo 2 hafta deniz görmüyorum. ama denize 20 dk uzaklıkta olduğumu biliyorum... otobüsle ulaşım sağlarken eşrefpaşayı geçip o tepelerden konağa indiğimde içimi bir huzur kaplıyor denizi görünce. o kalabalık şehrin yoğunluğunu alıveriyor üzerimden, bir sürü evin ardından ay gibi güneş gibi doğuyor gözlerime. alsancak kordona oturup biramı içerken güneşin batışını izlemekten öyle keyif alıyorum ki... ege insanı olarak en alışamayacağım şehirlerden biri sanırım ankara...

soğuk bir şehirdir ve insanları oyunhavası dinler.

soğuk bir şehirdir.10 dk içerisinde gazi mahallesine gelicek olan varsa gelsin bir şey denicem.

varoşu ve soğuğu cekilmez memleket.

Soğuk bir şehirdir diye ucuz bir tanımı haketmeyen şehir.
Sanki tek denize kıyısı olmayan şehirmiş gibi davranılmasa keşke şehri.

bir şehri güzelleştiren denizi değil bakınca yüzünüze tebessüm konduracak insanların varlığıdır.

Deniz görmek yerine evimde sahlebimi yapıp soğuğuna karşı oturmayı gri binaların yanan ışıkları sızarken karanlığa iyi ki buradayım demek isterdim.

basit hayallerim vardı.

soğuk memleket. insanları da bi o kadar soğuk binaları plansız, yeşillikleri az, trafik bok gibi zaten. bunları küçük bi yerden çıkıp gitmiş olan biri olarak söylüyorum tabi. yoksa denizi olsa ne olmasa ne.

kurtulmak için var gücümle çalıştığım şehir.

Hep yasanılması gerektigini dusundugum şehir. Soguktur