ankara

Arkada vega-ankara çalarken yazayım: ikinci memleketim. Çocukluğumda bir kaç gün kalmama rağmen hayatımın en kötü en nefret edilesi anılarıyla dolu gri soğuk bir şehirdi, bir titremeydi benim için. Ama üniversite yıllarımda tüm bunları unutturmayı başarmıştır. Şimdi ankara diyince ıslak kaldırımlarda yerlere saçılmış sonbahar yaprakları eşliğinde bedeni titrerken soğuktan, yüreği sıcacık hislerle dolu bir kız görüyorum. Gecenin karanlığında sokak lambalarına şarkı söylüyor içinden, kokusunu çekmeye doyamıyorken şehrin.