bugün
- muzlu gofret yiyen erkek11
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202656
- boydan foto gelir mi5
- gta 65
- true'nin 2 aydır çaylak olması4
- basın hürdür sansür edilemez22
- anın görüntüsü24
- kız isteme merasiminde tuzlu kahve içme rezilliği5
- sözlükte kankacılık6
- bakire olmayan kadına selam bile verilmez3
- gereksiz iller2
- kar yağmadığı halde doğal gaz açan tip4
- bim'de satılan sucuk14
- türkiye şuan savaşa girse yeneceği ülke yok3
- kitap tavsiyesi8
- ofiste çalışan kadının ofis kombinleri4
- fatma betül sayan kaya9
- anayasa mahkemesi'nin genelevlerle ilgili kararı15
- tayt giyip dışarı çıkan evli kadın2
- ahlakın tanrısız temeli3
- kürt olup kürdistan kurulmasın diyebilmek4
- dibek kahvesi2
- katatespizartmasinın mutfağına konuk olmak12
- sözlüğün en iyi nesili on birinci nesildir7
- esaretin bedeli filmindeki bedel4
- zorunlu askerliğin kaldırılmaması2
- bursa da zirve yapmak8
- sabahları 16 km koşan yakışıklı adonisli erkek16
- evet kürt üm5
- joseph shomolo kuschca2
- frutiger aero3
- katy perry5
- ev gençleri derneği5
- ona bir şey söyle2
- 8 milyarda 15
- türk kahvesi içecek kadar şark köylüsü olmak10
- erdoğan'ın fon meselesi çıkışı10
- savcı sayan2
- aşk7
- askerde çatışmaya giren var mı15
- sözlükte kendi kendine mesaj atmak2
- 1 litre su içince kaçını işiyoruz5
- fatma betül sayan kaya'nın koğuşta bayılması2
- yapay zekanın her şeye saldırmaya başlaması6
- murat prosçiler3
- kabirde türküm dersen kafana topuzu yersin11
- 17 kasım sözcü tv'ye kayyum atanması35
- cuckold ömrü uzatıyor8
- erdoğan'ın 161 milyar tl lik fon açıklaması4
- türk olmayıp türkçülük yapan zavallı2
2. bölüm torpilli furyalar zamanı
adaletsizliğin hikayesini yazdığı karmaşık günlerin üstünden 1-2 sene geçmişti. tekrar düşünmeye başladı. adaletsizliği anladığı ilkokul günlerinden sonra birçok olayla daha karşılaştı.
yetişkinliğe ilk adımın atıldığı lise 1'in ilk gününde artık gururlu hissetmeye başlamıştı. anne babasının ayrıldığı o tarihten itibaren ilk ve ortaokul zamanları daha çok hırçınlaşmıştı. sürekli okula çağıran öğretmenler, toleranslı müdür, çalışkan -torpilli- öğrencilerin arasında kayboldu. bir sosyal bilgiler dersinde sınıfında iyi okumasıyla övünen arkadaşının harf hatasıyla alay ettiği için sınıf tarafından aşağılanmıştı. ortaokulun son gününde okul birincisini kıskanıp laf attığı için de muhittin öğretmen tarafından kulağı çekilmişti. her zaman daha iyi olduğuna inanırdı. onlardan çok daha iyi olduğuna. ''kafası vardı ama kullanmazdı.''
bunları geride bırakıp daha iyi olacağına inandığı ve seçmeli -torpilli- sınıfta başladığı lise 1'in ilk gününde yine seçmelilerden birinin babasının aldığı motoru üzerine sürmesiyle inancını onu döverek bozmuştu. çünkü artık çelimsiz değildi.
lise yılları. ben yaparımcı zamanın en bir zirvesi. kendini tanımaya başlamakla başlamamak arasındaki evre, tanımak istememe de diyebiliriz. sevmediği arkadaşı soyunma odasına kız atınca koşarak müdüreye şikayet etme evresi de.
dedesine benzettiği edebiyat hocası vardı. öğretmen değil hocaydı, lisede hocaya öğretmen demek ayıptır. dedesine benzetiyordu. bir tek onun dersinde konuşmazdı. erken kaybettiği dedesini biraz hatırlayıp daha çok sevebilmek için hareketlerini takip ediyordu. öğretmen onu sevmezdi. kısa zamanda yaramazlığı ile ün yapmış birini zaten kimse sevmezdi ama nereden duyuyordu ki yaramazlık yaptığını? tabi ki burdan. `http://www.kotusozluk.com/e/1761377/`
cuma günü son dersti. öğlecilerdi. günün turunculaşma saatinin eylüle göre biraz daha erken olduğu ekim ayının ortalarında, öğretmen sınıfa girdi. morali iyiydi. öğrencileriyle sohbet etti. onu seven öğrencisi de en öndeki yerini çoktan almıştı. yoklama yapmak üzere defteri açtı ve yoklama fişinin olmadığını gördü. biraz daha aradı. kızmaya başladı. ilk önce sınıfa, akabinde de en öndeki gözlüklüye baktı. ''sen yaptın'' dedi. ''sen yaptın çünkü dersin kaynamasını istiyorsun. iyi bir öğrenci değilsin..'' genç adam her ne kadar yapmadığını söylese de daha çok üstüne gitti. onu rencide etti. suçlu artık oydu.
Olayın üzerinden biraz zaman geçti. edebiyat derslerini arka taraflardan dışarı bakarak geçiriyordu. öğretmen her ders yaptığı en ufak harekete bile bağırıyordu. ''yan oturup dışarı bakma!'' kompozisyon ödevlerinde en kötü olandı. diğerleri onun yazdıklarını seviyor ama öğretmen sevmiyordu. bir edebiyatçıya göre çok basit yazıyordu çünkü.
Bir aralık akşamı havanın turuncu kararmadığı cuma günü yine azar işitmişti. bazen çevresini sorgulayıp bir şeylerin zoruna gitmesinden dolayı olduğundan çok daha fazla gururlu hissediyordu. o yüzden bu kez sinirlendi. 3 dakikalık teneffüs arasında sakinleşmeye çalıştı. Gerçi 4 kat aşağı inmeden tekrar çalan bir arada nasıl sakinleşebilirdi ki? kendini tutamadı. arkadaşlarının gözünün önünde yoklama fişini yırtıp çöpe attı. En ön sıraya geçip dik bir şekilde oturdu. öğretmenler zilinden sonra bahçede nöbetçi olan edebiyat öğretmeni biraz geç geldi. idealistti. 5. saatte hal hatır sormuştu. o yüzden 6. dersin başında sohbet etmeden direk konuya geçerek idealistliğini konuşturmuştu. ders sonunda defteri açtı. yoklama fişini göremeyince haykırdı. ''yahu neden sadece sizin sınıfınızda oluyor bunlar? 3-5 zibidinin yüzünden dersimi yapamıyorum. size de yazık. annenizin babanızın emeğine de. hakkınızın yenilmesini izin vermeyin çocuklar.'' bu sözlerden sonra biraz daha hakaret etti. bunu yaparken doğrudan önde hala dik oturan öğrencisinin suratına bakıyordu. onu bu kez suçlamamıştı. kimseye de sormamıştı. zaten sorsa hala kralcı -torpilli- geçinen birtakım insanların yardımıyla suçluyu bulup cezalandırabilecekti. 30 yıllık öğretmendi buna gerek yoktu. elinin altından geçen binlerce öğrenci şimdikiler için ona gayet iyi referans olmuştu. o günden sonra kaybolan yoklama fişleri için sadece bir kişinin suratına baktı.
adaletsizliğin hikayesini yazdığı karmaşık günlerin üstünden 1-2 sene geçmişti. tekrar düşünmeye başladı. adaletsizliği anladığı ilkokul günlerinden sonra birçok olayla daha karşılaştı.
yetişkinliğe ilk adımın atıldığı lise 1'in ilk gününde artık gururlu hissetmeye başlamıştı. anne babasının ayrıldığı o tarihten itibaren ilk ve ortaokul zamanları daha çok hırçınlaşmıştı. sürekli okula çağıran öğretmenler, toleranslı müdür, çalışkan -torpilli- öğrencilerin arasında kayboldu. bir sosyal bilgiler dersinde sınıfında iyi okumasıyla övünen arkadaşının harf hatasıyla alay ettiği için sınıf tarafından aşağılanmıştı. ortaokulun son gününde okul birincisini kıskanıp laf attığı için de muhittin öğretmen tarafından kulağı çekilmişti. her zaman daha iyi olduğuna inanırdı. onlardan çok daha iyi olduğuna. ''kafası vardı ama kullanmazdı.''
bunları geride bırakıp daha iyi olacağına inandığı ve seçmeli -torpilli- sınıfta başladığı lise 1'in ilk gününde yine seçmelilerden birinin babasının aldığı motoru üzerine sürmesiyle inancını onu döverek bozmuştu. çünkü artık çelimsiz değildi.
lise yılları. ben yaparımcı zamanın en bir zirvesi. kendini tanımaya başlamakla başlamamak arasındaki evre, tanımak istememe de diyebiliriz. sevmediği arkadaşı soyunma odasına kız atınca koşarak müdüreye şikayet etme evresi de.
dedesine benzettiği edebiyat hocası vardı. öğretmen değil hocaydı, lisede hocaya öğretmen demek ayıptır. dedesine benzetiyordu. bir tek onun dersinde konuşmazdı. erken kaybettiği dedesini biraz hatırlayıp daha çok sevebilmek için hareketlerini takip ediyordu. öğretmen onu sevmezdi. kısa zamanda yaramazlığı ile ün yapmış birini zaten kimse sevmezdi ama nereden duyuyordu ki yaramazlık yaptığını? tabi ki burdan. `http://www.kotusozluk.com/e/1761377/`
cuma günü son dersti. öğlecilerdi. günün turunculaşma saatinin eylüle göre biraz daha erken olduğu ekim ayının ortalarında, öğretmen sınıfa girdi. morali iyiydi. öğrencileriyle sohbet etti. onu seven öğrencisi de en öndeki yerini çoktan almıştı. yoklama yapmak üzere defteri açtı ve yoklama fişinin olmadığını gördü. biraz daha aradı. kızmaya başladı. ilk önce sınıfa, akabinde de en öndeki gözlüklüye baktı. ''sen yaptın'' dedi. ''sen yaptın çünkü dersin kaynamasını istiyorsun. iyi bir öğrenci değilsin..'' genç adam her ne kadar yapmadığını söylese de daha çok üstüne gitti. onu rencide etti. suçlu artık oydu.
Olayın üzerinden biraz zaman geçti. edebiyat derslerini arka taraflardan dışarı bakarak geçiriyordu. öğretmen her ders yaptığı en ufak harekete bile bağırıyordu. ''yan oturup dışarı bakma!'' kompozisyon ödevlerinde en kötü olandı. diğerleri onun yazdıklarını seviyor ama öğretmen sevmiyordu. bir edebiyatçıya göre çok basit yazıyordu çünkü.
Bir aralık akşamı havanın turuncu kararmadığı cuma günü yine azar işitmişti. bazen çevresini sorgulayıp bir şeylerin zoruna gitmesinden dolayı olduğundan çok daha fazla gururlu hissediyordu. o yüzden bu kez sinirlendi. 3 dakikalık teneffüs arasında sakinleşmeye çalıştı. Gerçi 4 kat aşağı inmeden tekrar çalan bir arada nasıl sakinleşebilirdi ki? kendini tutamadı. arkadaşlarının gözünün önünde yoklama fişini yırtıp çöpe attı. En ön sıraya geçip dik bir şekilde oturdu. öğretmenler zilinden sonra bahçede nöbetçi olan edebiyat öğretmeni biraz geç geldi. idealistti. 5. saatte hal hatır sormuştu. o yüzden 6. dersin başında sohbet etmeden direk konuya geçerek idealistliğini konuşturmuştu. ders sonunda defteri açtı. yoklama fişini göremeyince haykırdı. ''yahu neden sadece sizin sınıfınızda oluyor bunlar? 3-5 zibidinin yüzünden dersimi yapamıyorum. size de yazık. annenizin babanızın emeğine de. hakkınızın yenilmesini izin vermeyin çocuklar.'' bu sözlerden sonra biraz daha hakaret etti. bunu yaparken doğrudan önde hala dik oturan öğrencisinin suratına bakıyordu. onu bu kez suçlamamıştı. kimseye de sormamıştı. zaten sorsa hala kralcı -torpilli- geçinen birtakım insanların yardımıyla suçluyu bulup cezalandırabilecekti. 30 yıllık öğretmendi buna gerek yoktu. elinin altından geçen binlerce öğrenci şimdikiler için ona gayet iyi referans olmuştu. o günden sonra kaybolan yoklama fişleri için sadece bir kişinin suratına baktı.
Bu dünyada eşitlik yoktur belki ama adalet vardır kim bilir.
iki kuzen kafa kafaya verip yazlığa giderler ben anca bakakalırım. ulan yazlığım olsa yaz mevsiminin 1 ayını hısıma akrabaya ayırırım, bilirim yokluğu imkansızlığı. allah herkesin gönlüne göre versin.
aslında her an denk geldiğim ve sinirlendiğim durumdur. hiçbir şey adil değil ve biz halen daha otlayan koyunlardan fazlası olamıyoruz. hoş olsak da bizi yok edecek yine ait olduğumuz sürüdür de neyse.
Evde miskin miskin dolanan,kanepede yatan, tuvaleti pis bırakan, etrafa kıllarını saçan erkekse evden atılır, kediyse sevilir okşanır öpülür....(alıntı)
bazen bir maymunun bile isyan etmesine sebep olur.
https://www.facebook.com/...videos/10153451337013522/
https://www.facebook.com/...videos/10153451337013522/
maddi ve manevi her daim sosyal hayatın her alanı ve her milimetresinde vuku bulan, daha kötüsü sonsuza dek sürecek olan kavram. uzun uzadıya satırlarca yazmakta var ama kendimi fazla yormayacağım. kaç milyar insan yanlış veya kötüde olsa, kötülüğü ve yanlışlığı savunmak olmaz. nasıl olsa dünya değişmez diyerek en azından bizimde yanlış ve kötü olmamıza gerek yok.
dünya insanları ve/veya ülke insanları olarak ilk başta gerçek bir inanç/inançsızlık özgürlüğünü savunmalı ve uygulamalı buna paralel olarak mezhepsel ve etniksel ayrılık ve farklılıklara sözde değil özde eşit mesafede durarak aksi politik akım ve insanlara karşı devlet ve birey olarak sert bir şekilde mücadele etmeliyiz.
ve sabah evden çıkıp akşama kadar çalışan toplumun alt tabakasını oluşturan insanlarında evlerine istedikleri gibi bakmalarını ve yaşamalarını sağlamalıyız.
dünya insanları ve/veya ülke insanları olarak ilk başta gerçek bir inanç/inançsızlık özgürlüğünü savunmalı ve uygulamalı buna paralel olarak mezhepsel ve etniksel ayrılık ve farklılıklara sözde değil özde eşit mesafede durarak aksi politik akım ve insanlara karşı devlet ve birey olarak sert bir şekilde mücadele etmeliyiz.
ve sabah evden çıkıp akşama kadar çalışan toplumun alt tabakasını oluşturan insanlarında evlerine istedikleri gibi bakmalarını ve yaşamalarını sağlamalıyız.
ar damarı kaşarlanmış bu toplumda, adaletsizlik sadece kendi canı yandığında insanların ağlamasından ibaret olmuş artık. adaletten bahseden, adil olmaktan söz edenler kendi sebep oldukları adaletsizlikleri göremiyorsa, toplumda çok ciddi bir yozlaşmanın söz konusu olduğu yeterince bariz değil mi? Toplum bu kadar iki yüzlü olduğu sürece döner durur bu çark...
hayattan soğumama neden olan durum. bir etrafıma bakıyorum, dünya beş para etmez soysuzların dünyası. istedikleri bir şeyin olması için sadece onu istemeleri yeterli. allah adeta başlarından yağdırıyor. bir de kendi hayatıma bakıyorum, en basit bir şeyi bile elde etmek için ne kadar çok tırmalamak zorunda olduğumu görüyorum. artık çok yoruldum sözlük, mücadele edecek gücüm kalmadı.
Tüm dünyada hakim olan şeydir.
Bazı entrylerde bazı yazarlar başlıklarla çocuk yapma evresine gelip çaylaklık bile almazken yazarların özel mesajını okuyup de tek harakette bile çaylaklıģı basan kişiye uludağ yetkilileri denir.
Doğanın kendi kuralları ile açıklanamayacak olgu. Çünkü doğada güçlülerin adaleti vardır ve buradan yola çıkarak insan hayatındaki adaletsizlerin normal olduğu sonucuna varılamaz.
Adalet kavramı aslında düşünebilen canlıların hakları üzerine kuruludur. Mutlak adalet mümkün değildir elbette ama mutlak adalete ne kadar yaklaşırsak o kadar başarılıyız demektir.
insan ile insan, köpek ile köpek, tilki ile tilki... adalet kavramında bu eşitlik aranır. Ama tilki ile köpeği, insan ile kuşu kıyaslayarak bir yere varılmaz çünkü adalet kavramı daha ilk başta yanlış temellere kurulmuştur.
Sonuçta doğanın kendi kuralları ve adaleti, insanoğlunun kendi kuralları ve adaleti var.
Konudan bağımsız bir başka şey de şu: adalet farklı bir şey, hukuk farklı bir şey.
Adalet kavramı aslında düşünebilen canlıların hakları üzerine kuruludur. Mutlak adalet mümkün değildir elbette ama mutlak adalete ne kadar yaklaşırsak o kadar başarılıyız demektir.
insan ile insan, köpek ile köpek, tilki ile tilki... adalet kavramında bu eşitlik aranır. Ama tilki ile köpeği, insan ile kuşu kıyaslayarak bir yere varılmaz çünkü adalet kavramı daha ilk başta yanlış temellere kurulmuştur.
Sonuçta doğanın kendi kuralları ve adaleti, insanoğlunun kendi kuralları ve adaleti var.
Konudan bağımsız bir başka şey de şu: adalet farklı bir şey, hukuk farklı bir şey.
"Adaletsizlik var!" bile diyememe hâli.
siyasi olunca ;
asgari ücrete % 40- 45 zam yapılsın diyen adam,
kendi sitesini koruyan ,
emekçi güvenlik görevlisinin maaş artışı söz konusu olunca
% 20 neyine yetmiyor diyor...
siyaset bizi böyle yaptı !
asgari ücrete % 40- 45 zam yapılsın diyen adam,
kendi sitesini koruyan ,
emekçi güvenlik görevlisinin maaş artışı söz konusu olunca
% 20 neyine yetmiyor diyor...
siyaset bizi böyle yaptı !
adaletsizlikler çalar saatlerdir ve her biri bir defa çalar.
ülkenin durumuna bakınca farkına vardığımız gerçekliktir. ülkede adalet namına bir şey kalmadı. evet...
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com