ağlamak

olay gerceklestiğinde kalbin beyine üstünlük kurduğu düşünebilir, fakat olaylar ondan sonra baslar ve beyin dizginleri eline alır. hersey mantık cercevesinde gelisir. güç verir insana...

göz pınarlarının isyan edip, yönetimi ele aldıkları olay...

yaşadığımız şeylerin duygularımız ve kafamızda yarattıklarımızla birlikte göz yaşına dönüşmesi durumudur. örnek vermek gerekirse; bizi ağlatan duygusal bir şarkı değildir, duysal şarkı bir araçtır, bizi asıl ağlatan şarkıyı dinlediğimizde zihnimizde beliren anılarımız ve beraberindeki çaresizlik hissidir.

bol hickirik e$liginde icra edileni makbul eylem. ozellikle agladiktan sonra sanki dunyanin butun yuklerinden kurtulmu$ gibi rahat uyur insan.

insan ruhunun egzoz borusudur. rahatlatır ruhu, dinlendirir. bir nev-i kurtuluştur. ağlamanın öznesi de, nesnesi de kişinin kendisidir...

beyne reset atmaktır. belki biraz zaman kaybettirir ama sonunda rahatlatır insanı.

kimis zaman ice gozyaslari akitilir
kimi zaman ise bir sarki bahane edilir
ne kadar aglarsak o kadar insanizdir

göze sigara dumanı ya da toz kacması anında basvurulması kacınılmaz yoldur,yordamdır.

bazen durup dururken sadece düşünerek yapılabilecek bir eylemdir. kendiliğinden olur aslında...ağlayayım mı ağlamayayım mı diye düşünemez insan...içinden geldiğince yaşamak, bazen yaşadığının farkında olamamaktır. * *

sevdiğiniz biri bu eylemde bulunursa belki ondan çok sizin canınız acıyacaktır. siz onun yerine ağlamak isteyeceksinizdir. elinizden bişey gelmediğini hissederseniz onun kadar üzüleceksiniz. onu ağlatanı bulup öldürmek isteyeceksiniz. elinizde sadece teselli etmek kalınca ise ağlamak nedir öğrenmiş olucaksınız.

uzunca bir zaman sonra ilk defa yaptığım şey.

tam herşey yolundayken ve yıllar geçmişken aradan, bir yerden, eski sayfalardan çıkıp gelmek zorunda mıydın sanki. hiçbir şey olmamış gibi davranırken tekrar canımı acıtmak zorunda mıydın? sensizliğe bu kadar alışmışken, tam da kendi ayaklarım üzerinde durabilmeyi öğrenmişken bana bunları söylemek zorunda mıydın? küçük bir kızdım seni tanıdığımda, sayende olgunlaştım ve şimdi beni tanıyamıyorsun. üstüme yüklediğin o ağır yüklerin altında ezilen ruhumu artık tanıyamıyorsun. daha 16 yaşındaki bir kıza ölümün soğuk yüzünü göstermiştin. yaşatmamıştın belki ama uçurumun kıyısında yaşamak nedir senin sayende öğrendim. gün be gün ölümü beklemek, ya da dua etmek. duaların nasıl kabul olduğunu öğrendim. bir başkasının iyiliğini istiyorsan kendi iyiliğinden fedakarlık yapmalıymışsın. "yasasin" dedim allah'a. o yaşın yeter ki. ben onu bir daha göremeyecek olsam da.. yasasin.. ilk defa bir duam kabul oldu. belki en acı vericisiydi benim için bu, ama bir yerlerde yaşadığını biliyorum en azından ve sen kendini en olmadık zamanlarda tekrar hatırlatarak bunu her zaman bilmemi sağlayacaksın.

ve yine ağlıyorum. klavyemde gözyaşları, yanımda sen yoksun yine, ama bütün dualarım seninle... ****

aşık olup da sevdiğine kavuşamayan insanın derdini gözyaşı ile yazması.

sevilince yapılan, üzülünce yapılan, kızgın, sinirli, öfkeli olunan anlarda yapılan, sonunda insanın rahatladığı ve kendine geldiği eylem.

Yalnızca kendimizi kötü hissettiğimizde değil, çok heyecanlı ya da çok mutlu olduğumuzda da ağlayabiliyoruz. Herhangi bir duyguyu yüksek yoğunlukta yaşadığımızda ağlamamız çevremizdekilere, davranışlarının sonuçlarının ne olabileceği konusunda uyarı veriyor. Canımız yandığında ağlamamız ise, birilerinin fiziksel yardımına acil ihtiyaç duyduğumuz anlamına geliyor.

ve zamanın durduğu, gözyaşlarının aktığı andır...

dünyanın en rahatlatıcı eylemidir. içinizde biriken a$k, okul, para vb. sorunlar artık malum yerinize kadar gelmi$ir. sonunda patlarsınız, ba$larsınız ağlamaya. belki duvarları yumruklarsınız. o kriz geçtikten sonra bir sigara yakarsınız ve kendinizi ne zamandır hissetmediğiniz huzurun kollarına bırakırsınız.

aptal olduğunuzu hissettiğiniz "an" da ılık bi yağmurun hiç durmayacakmışsına yağmasıdır.

stres atma, rahatlama yontemidir.

duyguların taşması.
tüm duyguların sebep olabileceği insancıl eylem.

uzaklara dalmış düşünürken birden burnunuzun yanından akıp giden bir damla gözyaşı... insanın içindeki nefreti dışarıya vurması halinde kelimelerin anlamsız kaldığı an.

genelde yorganın içinde yapılan rahatlama unsuru.

bazen yapmak istediklerimizi gerçekleştiremediğimizde,bazen istemesekte katlandığımız durumlarda,hüzünlü bir şarkı dinlerken bazen...kaybedilenin gelmeyeceğini bile bile onunla yaşlandığımızda, nefretin yerini alan hüzün anında, pişmanlıklarda,içinden çıkamayacağımız karmaşaların içinde kaybolduğumuzda ortaya çıkan duygu boşalması...

duyguların bedenizmizdeki çeşmeden akmasıdır. ama bu çeşme kalbimiz dışında kimseyi dinlemez. akmak isterse durduramazsınız onu. kalbinizin ta derinlerinden gelen duygu damlaları sizi terkeder.içiniz boşalır. hem siz rahatlarsınız,hem de duygularınız artık özgürdür..

sızıyı gideren suyun sızladığını kimseler bilmez..
(bkz: ismet özel)

içinizin acıdığında duygularınızı bastıramayıp çeşmelerinizin açık bırakıldığı anlardır. bazende bu duyguyu bastırıp saklamak istersiniz.