Marlboro touch.

Bunun bir de arkadaşın serçe parmağınızın üstüne sandalyeyi koyup oturması versiyonu vardır ki çığlığı basmamla kalkması bir olmuştur.

'Little little into the middle' dediğinde gerçekten içten güldüm. Yine zekice esprilerini kullanmış fakat diğer gösterilerine göre daha az.

Şimdi o erken uyanmaların acısını sabah ki derslere gitmeyerek çıkaran nesildir.

Gece uyanıp mesaj okuyabiliyorum, cevap yazabiliyorum, telefonla bile konuşabiliyorum ama sabah hiçbirisini hatırlamıyorum.

Zülfü Livaneli'nin ödül almasına ayrıca sevindiğim şu an gerçekleşen ödül töreni.

Tam bağımsız Türkiye için hep bir ağızdan türkülerin söylendiği,kalabalığıyla bir kez daha işte budur dedirten konser. *

Duyarlılıkla takip edilmesi gereken Kampanya.

Şu an yaptığım ve gerçekten insanın kendisine vakit ayırdığını hissettiren eylemdir.

Agızını şapırdatarak yemek yiyenlerin çıkardıkları o ses.

saat kaç?

Hep bir arabası olsun isterdi.
Sinirlenince gözü hiçbir şey görmezdi ve kolay sinirlenirdi.
Pizza sevmezdi.
Yabancı pop dinlerdi.
Ailesiyle vakit geçirmemden mutlu olurdu.
Çok kıskançtı ve sadece onun istedigi gibi yaşamamı beklerdi yani bencildi.
Yanakları yumuşacıktı,dudakları dolgundu.
Kirli sakal yakışırdı.
Gözrengi çok güzeldi ela gibi.
Saçları uzayınca çok sevimli olurdu.
Balayımızda görmek istedigi şehirlerin hepsini gezicegimizi söylerdi,beni hep sevicegini söylerdi,hayatının ilk ve son aşkı oldugumu söylerdi,beni her gün daha fazla sevdigini söylerdi kısacası yalancıydı ve 3 yılda o kadar degişti ki yaşadıgımız herşeyi hiçe saydı.

Lise 3'e yeni başlamışım,sınıfta bir çocuk görüyorum yakın arkadaşlarımın arkadaşı en arka sırada oturuyor,biraz serseri bir tip,o da bana bakıyor hep sonra kasım ayının bir cuma günü okul çıkışında benim için kavga ediyor,hava soguk biraz yagmurlu,ve üst geçitte ona dogru gidip sımsıkı sarılıyorum,birşey konuşmadan ayrılıp gidiyoruz,akşam msnde 'seni seviyorum' diyor bana 'bende seni seviyorum' diyorum ve başlıyor herşey..
Çok büyük bir aşk herkes imreniyor,çok mutlu oluyoruz hatta birlikte nefes alıyoruz,saatlerce konuşup msjlaşıyoruz,el ele tutuşup istanbul'da gezmedik yer bırakmıyoruz,ailesiyle tanışıyorum hepsiyle,misafirlige gidip geliyorum,ailelerimizle tatil yapmaya bile aynı yere gidiyoruz,tabii hep sözler veriliyor,veriliyor,veriliyor..
tam 3 yıl olmasına 10gun,dogumgününe 15 gün kala bitiyor herşey..sırf onun degiştirdigi yaşam tarzına uymamam,onun istedigi gibi yaşamam yüzünden bırakıyor beni,sırf bencillikten...

11.11.2011 den nefret ediyorum.bugünü görmeden ölseydim keşke.

beni düşünüyomudur ki?

anlatamıyorum,anlatamıyorum kimseye.anlatmak istiyorum biri dinlesin istiyorum ama anlamaz kimse kime anlatsam ayrıl diyeceğini adım gibi biliyorum.yapamam ki ne mecburiyetim var artık bırak biticekse bitsin demiyomuyum sanki ben hiç kendime..diyorum ama mecburum işte çünkü çok seviyorum..böylede canım acıyo ama bitti dersem birdaha göremem böyle en azından arada bir kokusunu çekiyorum içime,yüzünü görüyorum,konuşuyo en azından benimle..birtek o'na gücüm yetmiyo hayat nolur sende bi yoluna gir artık.

Atatürk olmasaydı hangi devletin himayesi altında yaşıyor olacağını hiç düşündün mü? sorusuna cevap vermelerini istediğim kişilerin yaptığı davranış.

yolun yarısına henüz gelmemiş yazarlardır.*

bu saatte haxballda birini kız olduğuma inandırmaya çalışıyorum.hayır oyun zevkli ve canım sıkılıyo olamaz mı?*

bazı egzersizlerle önüne geçilebilecek durum.