sigara

başlayalı yaklaşık 8-9 ay oldu. insanlar yazın, yani daha 5-6 ay olduğu zamanlarda bırak işte, daha yeni başlamışsın zaten falan diyorlardı. ben de yaz bitsin bırakırım diyordum. evet, bıraktım da zaten. iki hafta kadar içmedim fazla. paket almadım en azından, arada bir otlandım birilerinden, çünkü paket alınca çok içiyorum, önüne geçemiyorum falan.

neyse, neticede öyle bir şeyler oldu işte. daha sonra kısa bir istanbul tatili yapınca tekrar başladım. istanbul'da belli noktalarda içmenin keyfi farklıdır lan diye. geri dönünce bırakırım dedim. dönünce bırakamadım ama azalmıştı biraz. peşine gürcistan'a giden bir arkadaşım marlboro extra getirdi, onlardan da sadece bir dal sigara kalmıştı, birkaç dakika öncesine kadar.

ders çalışacağım, ama yok! gözüm kapalı yaptığım soruları bile yapamamaya başladım. okuduğum cümleyi anlayamıyorum falan, tekrar tekrar üstünden geçiyorum. bildiğim kelimenin anlamını hatırlayamıyorum, ama blidiğimden de adım gibi eminim. salaklaştım iyice. biraz kafam dağılsın dedim, sözlüğe girdim yine olmadı. bu sefer de entry yazamamaya başladım. çıktım dışarıya.

biraz soluk aldım, bir dal sigara yaktım, oturdum bir yere. nefes borum kendini tekrar açarken ben peş peşe içime çektim dumanları. birkaç dakika sonra aynı testin başına oturdum ve, çok değil, kısa bir süre önce cebelleştiğim soruları her zamanki hızımla çözdüm ve kenara attım.

hani şu var yani. bırakırım diyorsun kısa bir süre sonra; bir tane daha içeyim bir şey olmaz falan. harbi en klasik türk yalanıymış lan bu da. bok bir şey olmaz, sıçtım lan resmen. kafam çalışmadı mal oldum. üniversite sınavına giricem yarın öbür gün, orda ne bok yiycem lan ben.