sözlük yazarlarının rutine binen işleri

arabayı park et, çıkmadan bagaj düğmesine bas.
sol elcikten evin anahtarını al, arabadan in kapıları kilitle.
bagajdan fotoğraf çantasını al, bagajı kapat.
markete git, selam vermeden sigaranı uzatsın, paranı ver para üstünü al.
apartman kapısını aç, gözün posta kutusunu süzsün ama dokunma.
asansörü çağır, kata gelince “tık” sesini bekle, bin 3’e bas.
asansör aynasına bak, gün boyu neye dönüştüğünü gör ve kapıya dön.
“tık” sesi gelsin kapıyı aç 3 basamak in ve evin kapısını aç
girişe anahtarı, telefonu ve fotoğraf çantanı koy, odana gir.
ışığı açmadan, pantalonunu çıkar, gömleğini as, kıravatı katla
banyoya git direk duşa kabine gir suyu aç ve dizlerinden aşağısına soğuk su tut.
duşa kabinden çık klozetin kapağını kaldır işe.
sifona bas, kapağını kapat sağa dön.
sıvı sabuna iki kere dokun ve ellerini yıka, akan kiri izle.
temizlendiğini anlamak için kir görmenin gerektiğini düşün.
ellerini durula tekrar sıvı sabun hortumuna iki kere bas
ellerini tekrar köpürt ve yüzünü yıka, durula, kurula…
mutfağa gir, buzdolabının kapağını aç.
sağ kolunu arkadaşın omzuna atar gibi buzdolabının kapağına at ve 10 saniye içeriyi süz…
hiç bir şey almadan kapağı kapat, mutfağın ışığını yak ve ketıla su doldur.
düğmesini yukarı kaldır, fincanı çıkart kahveni koy…
odana yönel pantalonunun cebinden sigara ve çakmağını al ve balkona git.
bir sigara yak, bilgisayarın düğmesine bas, sigarandan bir nefes çek ve kül tablasına koy.
mutfağa git, fincanın %25’ine su koy ve biraz karıştır…
daha sonra kalanının %75’ine su koy ve köpüğünün gitmesi için tekrar karıştır.
köpük gidip fincanın içindeki suyun %50 olduğunu fark et ve %40 daha su ekle…
kaşığı, fincanın yanına üç kez vur ve lavabonun kenarına bırak…
sol elinle ışığı kapat balkona yürü.
fincanı monitörün soluna koy, klavye rafını çek.
google chrome’a tıkla ve sırasıyla 3 orta tuş vuruşu yap, “gmail”, “twitter” ve “facebook”
daha sonra bu rutinden sıkıldığını başka bir öğretmen arkadaşına anlat; “sıkma canını alışırsın” desin.
asıl sorunun bu olduğunu anlatmak bile isteme. boş boş yüzüne bak ama yarın tekrar aynı rutini yaşayacağını düşünme…

şimdi anlatabildim mi neden öğretmen olmak istemiyorum?