hayat

bir film dusunun.

ne konusunu, ne ismini, ne yonetmenini, ne yapimcisini, ne tarzini, ne hangi yilda cekildigini, ne uzunlugunu, ne devaminin olup olmadigini, ne islenis seklini, cekim kalitesini, oyuncularin, ne seslendirmesini, hangi dilde yapildigini biliyorsunuz.

kisacasi filmle ilgili hic mi hic bilginiz yok.

yolda yururken buldugunuz bir dvd de cikan bir film olarak dusunun.

vaktinize kiyip, izler misiniz o filmi? bircok insanin bu soruya olan cevabi; hayirdir.

peki ya hayat? dusunun ki o filmin birakin icinde yasamaya, izlemeye bile tahamul edemiyorsunuz. peki ya hayat?

hayat boyle bir sey, bazi bolumleri boktan olan bir film iste. icinde olmaktan memnun muyuz?
eglenceli oldugu surece evet. peki beklentilerimizin karsilanmadigi durumlarda? hayir tabii ki.

hayat boyle bir filmdir iste, ama ben genel olarak, boyle hayatin icine sicayim. samimi soyluyorum. ne lan bu, yer cekimi kanunu gibi doga kanunlari varken, hayat sizce de cok sıkıci olmuyor mu?

‎"sevgilim dünyamız çok sıkıcı. bu nedenle telepati ya da hayaller ya da uçan tabaklar da yok(...)dünya kesin kanunlarla yönetiliyor ve çok sıkıcı(...) bir ufo için hiç umutlanma, bu çok ilginç olurdu. "

Stalker - tarkovsky