ben bu yazıyı sana yazdım

Ben yazamadım senin gibi uzun uzun, arada bir iki satır hepsi bu... Benim satırlarım senin adınla başladı hep fakat sonrasını getiremedim bir türlü.
Ne yazacaktım ki...
Şöle göz yaşlarıyla dolmuş sayfalar, yazarken elimi titreten anılar bırakmak isterdim aslında ama neden yazacaktım ki sana.
He şimdi ne yapıyorsun dersen bunu kendime yazıyorum kendimi bulmak , yerimi bilmek için...
Bütün derdimde o ya...
Arada bir hatırlanmak için benim hayatım...
Sen nasıl hatırlarsın bilmem ama ben seni gün batımında hamağıma uzanmış, elimde biram, hafif bir rüzgar esintisi, güneşim batışını izliyorum...
işte böyle hatırlayacağım... En huzurlu anımla...
Ee ya şimdi? Bundan sonrası?
Bundan sonrası ne biliyor musun?
Sessizlik...
Boş bir sayfa yada ikinci paragrafa geçersin... Gerisinin önemi yok...
işin zor tarafı ne biliyor musun?
Senin yazdıkların hergün zihnimin içinde, göz bebeğimin önünde ya benimkiler?
Sana yazıyorum ama haberdar bile değilsin...
Aslında olmada. Vicdan olmamalı sende, kuralları bozmamalısın, dengeleri sarsmamalısın...
Zaten senin en sevdiğim yanın bu ya. Saflığın, temizliğin...Değişmemen...
Çok can acıtıyor ama doğrusu bu galiba.
Sevdim be...
işin aslıda oymuş ya, huzuru, mutluluğu, herşeyi getiren oymuş ya...
Sevmekmiş...
Seviceksin arkadaş.Doğrusuyla, yanlışıyla, sevinciyle, kederiyle, kaderiyle seviceksin onu...Kıymetini bileceksin! Ama elindeyken onu yaşıyorken kaçıp giderken aklına dank ederse işte ozaman benim gibi ufacık bir hatıra olmaya çalışırsın onda...
Tutucaksın elinden. Bakıcaksın gözlerine, elin saçlarının arasında, öpüceksin, seviyorum seni diceksin... Kaybetmeden onu anlatıcakson herşeyi ona, zamanın varken kıymet bilirken...
incitmiceksin onu, kırmicaksın çok kırılgandır çünkü... inceciktir pamuk ipliği gibi... Koruyacaksın onu...Değerini bileceksin...
Bunları yapıcaksın arkadaş yoksa seninde sonun bir kağıt parçasında biter. Hatıraların tozlu rafları arasında bekler...
Ben mi?
Ben bir nebze hazırlım. insan buna ne kadar hazır olabilir ki?
Evet hayat...
Yazacağın " Son " a yada " yeni paragraflara " ...
Hazırım yeni sayfalara yada hazırım üzerime yavaşça düşen toz parçalarına...
Peki ya sen?
Ne yazacaksın bana?