abiler

türk halkının içeriden ne kadar mükemmel örgütlendiğinin kanıtıdır.

ilk gün eğer abiler topluluğuna yeni katılan çaylak varsa günün yemeği mutlaka maklubedir ve bu yemeği o kadar iyi hazırlıyor ki bulunduğunuz yere karşı sempatiniz şu anda bu yazıyı okuduğunuzda hayal edemeyeceğiniz kadar artıyor. tabii bu örgütlenmenin amacını ve stratejisini bilmiyorsanız ya da bu amaçlar ve stratejinlerin temelindeki görüşleri benimsememişseniz.

- ulan ilk gittiğim gün o yemekten yemişim adını cismini bilmem bir de düşünürüm içinde uyuşturucu varsa ve bizi uyuşturup ayin yaptırcaklarsa falan... (komik) bir geldi kocaman tepsi var ya... pilan, kuzu eti kavurma, patates, salata, süzme yoğurt her şeyin bir arada olduğu yemek. (ammmmııızzaa koyar valllaa)
her neyse... ilk gün muhteşem bir tadı olan sıcacık maklubemizi hayvanlar gibi yedik. kolamızı içtik cemaatce çok eğlendik.

ikinci hafta tekrar gittik.

- gündem bahsedildi. futbol falan bir de ders mevzuları.

ilerleyen günler.

dersten çok dine kayılmaya çalışıldı. fethullah gülen kitapları okundu.

bir keresinde abiye bir kitap okudu lan avrupa düşmanı oldum arap yarımadasına kaydım amına koyayım kaptırmıştım o an kendimi. (not: müslüman değilim)
bu kitapta taktik şuydu;
islami yönler çok ağır basıyordu. avrupanın her zaman kötü yönleri ele alınıyordu ve bu kötü yönlerden en önemlileri islamiyeti raddettikleri içindir ve islam ülkesi olmanın muhteşem yönlerinden çok fazla bahsediliyordu. anlatılar hazreti muhammed şöyle böyle ve kuranda şöyle yazıyor diyerekte destekleniyordu.

ilerleyen günler daha çok dincileşiyor sohbetler. bunun nesi kötü?
kötü olan yanı bu din muhabbetleri değil. bir süre sonra abi ne derse sorgu sual olmadan haklısın, doğru dedin abi falan oluyor her şey ve bu iş aşama aşama ve titizlikle uygulandığı için bunun bir aksini kabul edersen önceki yaptıkların ile seni çelişkiye düşürmüş oluyorlar.

ve genelde bu sohbetler toplu uygulanır. cemaat buluşur dairede. reis tutulur bir tane o çevredekilere bir konu bulur ve tartışma açılır. yalnız bu seviyede insanlar tartışma esnasında en çok söz sahibi olan kişiye sorgu sualsiz o kadar hak vermeye başlıyor ki... çoğu şeyde tartışılan konu hakkında bilgisi olmayanlar dahil ortamda bulunan çoğu kişi haklısın abi kıvamında bir görüş paylaşıyor o an sen bunun aksini sundupunda ortaya... (kimse bunun yaptırımlarına maruz kalmak istemez)
lakin her abi kötüdür, öcüdür, şeriatçıdır diye bir şey yok. ben biliyorum çok iyi olan insanıda var. gerçi bu iyi olmak bildiğimiz anlamda değil.

bütün abiler çok iyi insanlar. planlarını uygulamaktalar bu yüzdende normalden daha iyi görünümdeler zaten ve asla kimseye kızmazlar, şiddet falan uygulamazlar. her şey güzel söz ile aşılanır. kötü bir şey sonucundada kötü bakışlara mağruz bırakırlar yahut espriyle geçiştirirler.

ortak özellikleri ise şöyledir;
- futboldan çok iyi anlarlar.
- maklube yaparlar.
- zaman gazetesi okular.
- dairelerde toplu halde yaşarlar.
- temiz ve düzenli insanlardır.
- iyi ve saf huyludurlar.
- odalarında kütüphane vardır. fethulan gülen yazıları çoktur.
- hepsinin dersleri çok iyidir. çoğu üniversiteleri bir kısmıda öğretmen falandır zaten ve çok iyi ders çalıştırırlar.
- karşılıksız iyilik yaparlar. (maklube yapmak, ders çalıştırmak, borç para vermek, yemek ısmarlamak)
- kitap okumayı severler.
- halı sahada çok iyi performans gösterirler. esprili ve nazik oynarlar.
- bilgisayar kullanmazlar.
- kendilerine gelen çaylaklara devamlı yeni üye getir buraya tarzı zorlama yaparlar. üniversitelerde ve dershanelerde(fem dershaneleri vs.) çaylak avına çıkarlar.