ben bu yazıyı sana yazdım

ben bu yazıyı da sana yazıyorum..

belki bu defa okuyup dinlersin beni.. bu defa inanırsın dediklerime kendi inançlarından sıyrılıp.. cok yordun beni cok yordum seni cok incittin beni cok incittim seni cok defa gittin benden cok defa gittim senden.. ama ne ben kopabildim ne de sen kopabildin bu hastalıktan.. evet hastalıktı bizimkisi ne benim ne senin ilacını bulamadıgımız bir hastalık.. ne aşktı bu ne takıntı ne inat ne hayal..
adsız özlemdi bizimkisi.. sevgilimizle sevişirken bile birbirimizi düşünmekti.. ihanette değildi üstelik bunun adı.. özlemdi.. neye mi? ruhlarımıza..

yoruldum ben artık hastalığım.. söküp atmak istiyorum bu acıları.. izleri mi? onlar kalsın bende ama sen.. git artık arkana bakmadan cek git.. ben yapamıyorum cok denedim cok deniyorum.. sen kesip atmadan gitmez bu hastalık.. bak ben mutluyum sevgilimle her daim gülüyorum hayata ilacını bulamadıgım hastalığıma inat..

bu seni son incitişim olacak son defa (bkz: nehir) gibi akacam içine bu yazıyla.. ama benden bu kadar artık.. bu beden bu hastalığı kaldıramaz oldu.. evet o gün bugün beni hülyalarımla bırakma vaktin geldi..

kapadım gözlerimi.. git..