ismet özel

1944 Kayseri doğumlu şair; 1969'da yayımlanan evet isyan adlı şiir kitabıyla sol kesim arasında popüler oldu, 1970 yılında arkadaşı Ataol Behramoğlu ile birlikte Halkın Dostları adlı şiir, edebiyat ve politika dergisini çıkardı; 1974 yılında düşünce yapısında bir değişim geçirerek islamcı bir düşünce çevresine dahil oldu; son zamanlarda ise Türklük vurgusunu yazılarında ve söyleşilerinde biraz da abartılı biçimde öne çıkarmaya başladı; Ataol ile açılmış görünen mesafeyi onun da ulusalcılığın tuzağına yakalanması nedeniyle, kapatmaya az kaldı. Ancak Ataol onun kadar iyi şair de, onun kadar kötü politikacı da değil. Yani bu mesafe bu kez zor kapanır.

3 yıl önce sözlükte ismet Özel ile ilgili olarak yazılmış yazım şöyleydi: (#1130890)

"eskiden devrimciliği, şimdi islamcılığıyla kanayan şiirleri, kendi çöplüğünde peygamber olamayanın, bir ihbar sonucu başka çöplükte de benzeri dertten gidişine örnek şair;

kumaşı doğudan, dikişi batıdan, dinciye göre sabit-aycı külhan, devrimciye müptezel, öncesi ayyaş, sonrası ayış, arayış olan;

eski yandaşlarının sevmediği, yenilerinin güvenmediği, her şairin allahı her şaire böyle bir itici güc nasip eylesin! denilesi bu haleti ruhiyesinin (ruh durumunun) telaşıyla şiirlerinden düşen çiçeğin, hala hayatımızı yakabildiği, yangın kokan sivas'taki bir düz yazısınınsa, insan yakmaya bir övgü sayıldığı rivayet edilen;

gelenekten yararlanayım derken gelenekten yaralanmış; eski mahallesinde ceplerini bilya doldurup, öteki mahallede ütülmüş, yine de oturup şiir yazdığında en iyilerini yazmış, dere depe düz gittiğinde çocuklarını utandırmış, iyi şair, kötü politikacı.

madımak oteli cıvarında koltuğunun altında körükle yakalanmış, körüğü bağnazlık, şiirleri insanlık müzesine kaldırılmış şair."

Son günlerde televizyonların gülü, türk-islam sentezi fantezilerinin sonuncusu ve en medyatiği; esmerliğine yakışan bembeyaz saçları, dişleri ve yüzükleriyle dikkatimizi çeken, el kol hareketleri ve söz kesmesiyle, egosunu tavanlarda gezdirmesiyle bizi üzen bir ben-i adem ki yıllar sonra günümüzdeki politik hezeyanlarına gülüp geçeceğiz ama şiirlerinin bir çoğunu elimizde gezdireceğiz.

Çünkü edebiyat politikadan güçlüdür orta vadede. O ise kısa vadeye oynamakta... Uzun vadede ise, zaten hepimiz ölmüş olacağız.