ebu kalel

çiğ ve mide bulandırıcı fikirlerinin tamamına katılmamakla birlikte, insanlara fanatizmin ve radikal din simsarlığının (para ve/veya güç için değil bundaki elbetet, celebrity olabilmek için) nasıl bir şey olduğunun gösterilmesi açısından çok uygun bir örnek olduğunu ve sırf bu sebeple yazmaya devam etmesni dilediğim yazar.

yazılarında kullandığı terminolojisi dikkat çekecek kadar zayıf, fikirsel olarak gelişmemiş, keza kendisi ısrarla şeriat arzusunu dile getirdiği halde, şeriat başlığında şeriatın ne olduğuna dair en ufak bir detay yok. -ekonomi, tarım, güvenlik, savunma, iç-dış düşmanlar, eğitim, sağlık; neyi daha iyi yapacaksa vs.- sadece herkesin korkması gerektiği yazıyor ki genelde anlatmak istediği de o. herkes korkmalı. kendisini yaratan allahından herkes kormalı. bu tematiğin ortaya çıkardığı kişilik bozunması ise doğal olarak kendinden aşırı emin, tavizsiz, olabildiğince kavgaya hazır bir avam görüntüsü veriyor.

yaptığı din simsarlığından para kazanmyor olsa da, celebrity olmasını sağlayan bu sağduyu eksiği tavrı bir yerde sebebi de bir şekilde "batıl olana tapma"; "vahşete ve şiddete tapma" eğiliminden kaynaklanıyor. yüksek egosuna rağmen; çok düz, genelde az yaratıcı, çoğu zaman sıkıcı, bir yazını var. bu yazın her girdği entryde hemen kendisini belli ediyor. ne idüğü belirsiz çiğ ve vahşi düşüncelerle doldurulmuş şeriat yüceltme argumanları.

tipik bir okumamış, kendisine anlatılan tanrının varlığının bilgisine inanan/tapan, radikal ve fanatik aşırı eğilimleri olan dinci türk.

anlatmaya çalıştığı ile anlattığı arasındaki farkları görmekten uzak. yaratmaya çalıştığı en azından sozluk camiasındaki "korku emperyalizmini" ortaya çıkaracak deneysel ve edebi üretkenlik olmadığı için, sadece ve sadece "korkun, tanrınızdan it gibi korkun" tadında çığırtmaktan öte gidemeyen, bir yapısı var uzaktan. crpg oyunlarında leveli düşük karakterle girilen dungeonda orclardan dayağı yiyince kaçarken arkaya dönüp level 21 olup gelip gösteririm size lan diyen, tankera benziyor bir anlamda yazdıklarının tamamı.

birikime ve edebi üretkenliğe dayalı olmayan yazınsal kabiliyeti ile bu korku emperyalizmi sevdası ile birleşince ortaya "dinlenmeye değer söyleyecek bir şeyi olmayan" ortalamanın pek altında postmodern bir arap aşığı çıkıyor. ama bu post modernlik de modernitenin üstüne çıkmakla oluşmadığı için, öncülünde modernite söz konusu olmadığı için, kendi kendine aniden var olan bir şey oldğu için -burada sözlük/sözlükler gibi giriş seviyesi entelektüel ortamların katkısı rededilemez bahsi geçen yazarda- adı geçen yazar da düz mantık ile hatta açıkça avam düz mantığı ile "kendisinde olmayan/olamayan" "sahip olmadığı/olamadığı" büyük ihtimalle yetiştiği kapalı çevrenin etkisi ile "yapmaktan, ulaşmaktan uzak kaldığı/bırakıldığı/izin verilmeyen" şeylere karşı bir nefreti ve kendisinin "inandığı/inandırıldığı" "yaptığı/sahip olduğu" sınırlı şeylere dair kaçınılmaz bir en iyisi budur radikalizmi ve faşizmine sahip. ki bu benzer islamcılar içinde sabit bir geçerlilik ve gerçeklik.