diferansiyel manchester kodlaması

* Diferansiyel manchester kodlaması* hem veri* hem de darbenin* birlikte vücut bulmuş halidir.* standart manchester kodlaması*na karşı gürültü ortamlarda bit-hata oranı daha düşüktür. Bunun nedeni; her biti ayrı ayrı kodlanması yerine bir öncekine göre farklı veya aynı kalması durumuna göre* değerlendirilmesindendir.

Diferansiyel manchester kodlamada, her gelen "1" mevcut durumun tersini alır. Her gelen "0" ise mevcut durumu tekrar eder. Sinyalin bir andaki bitinin değeri high-to-low* olsun. Bu bitin ardından "0" gelirse, sıradaki bit de high-to-low olur, "1" gelirse mevcut durumun tersi alınır ve bitin değeri low-to-high olur. "0" biti sinyalin mevcut durumunun devamı "1" ise değili işlemini yapar. zaten diferansiyel manchester kodlamadaki bit-hata oranının da standart manchester kodlamadan düşük olması bu nedenden ötürüdür.

Kısaca bir örnekle açıklarsak;
görsel
Resimdeki ilk satır darbe*, altındaki veri*, en alttaki ise diferansiyel manchester kodlamasıdır.

1 -> ilk bit: darbe ve verinin AND işlemi uygulanmış halidir; htl*
0 -> ikinci bit: "0" olduğu için bir önceki bit tekrar edilir; htl
0 -> üçüncü bit: "0" olduğu için bir önceki tekrar edilir; htl
1 -> dördüncü bit: bu sefer "1" gelmiştir, o yüzden mevcut durum evrilir*; lth*
0 -> beşinci bit: "0" kendisinden öncekini tekrar etmeye devam eder; lth
1 -> altıncı bit: "1" mevcut durumu evirir; htl
1 -> yedinci bit: "1" mevcut durumu evirir; lth
1 -> sekizinci bit:"1" mevcut durumu evirir; htl
0 -> dokuzuncu bit:"0" sıfır istikrardan yanadır; htl
1 -> onuncu bit: "1" mevcut durumu evirir; lth

Diferansiyel manchester kodlaması, token ring yerel alan ağları* için IEEE 802.5 ile belirtilmiş bir standarttır.