tavsiye edilen film izlenirken ailenin sıkılması

kötüdür nitekim.anne ve baba,digiturk'te harıl harıl izlenecek film ararken istemsiz bir şekilde "bende var ya dvd.bir tane getiriyim işte.izleyelim beraber" dersiniz.ebeveyn takımı da "iyi hadi bakalım" diyince o malum sınav başlamış olur.

filmde dakikalar geçer,gözleriniz sürekli aile bireylerini taramaya başlar.istersiniz ki,evdekiler filme bağlansın,ağızları açık şekilde ekrana yapışsınlar.ama bunlar hiçbir zaman olmaz.anne 15 dakika arayla kalkıp yıkanan çamaşırlara bakar,esner.terlemeye başlarsınız.baba ise uyumaya doğru yelken açmıştır.artık kabullenirsiniz,yenildiniz lan işte.

"ne o ya filmi beğenmediniz mi?" diye de sormaya cesaret edemezsiniz.150 dakikalık işkenceden sonra odanıza doğru depar atarsınız.yorganın altına girip "prestij'in nesi kötü lan! nesi kötü!" diye hüzünlü dakikalarla başbaşa kalırsınız.