serendipiti

bir yazar veya caylak...

hakkinda bu kadar cok sey yazilinca ben de bir seyler karaliyim dedim. olay bu yazar kisisinin boyutlari disina cikmis, ifade ozgurlugune dayandirilmis. bilinenin aksine ifade ozgurlugu, her istedigini soyleyebilmek degildir. mesela ben bir yazara, x yazar senin dotune boru dosiyim desem, bu ifade ozgurlugu degildir. saygisizlik yaptigimdan dolayi silinirim.

format dahilinde, birilerine saygisizlik yapmasam bile her istedigimi yazamam. ornegin eroin basligi altina "kullandigim en iyi uyusturuculardan biri, kafasi cok iyi, pek bir zararini da gormedim" yazamam. cunku icinde yasadigimiz devletin bazi yasalari var. gelir biri dava acar, sozluk zor durumda kalir. eksisozluk-esrar olayini bilenleriniz vardir.

tekrar edelim, ifade ozgurlugu istedigimiz her seyi soyleyebilmek degildir. butun ulkelerin canini yakmis olaylar ve hassas noktalari vardir. acik acik veya dolayli yoldan toplumlarin yaralarini desemezsiniz. bu yasalarla da belirlenmistir. israil'de yahudi soykirimi diye bir seyin olmadigi iddia etsem veya abd'de el-kaide yi oven bir blog acsam suc islemis olurum. bu kadar aciktir.

ayrica, sanilanin aksine toplumsal tepkiler cogu zaman yanlis degildir. bebek olduren terorist bir orgut de, cocuklara tecavuz edilen adam da sevilmez. halk nefretini kusar bu tip olaylar karsisinda. bu koyun oldugumuzun degil, toplumsal reflekslerimizin hala isliyor oldugunun gostergesidir.

ifade ozgurlugu su bu derken olanlari unuttup, olayi farkli bir platforma tasimaya calisanlarin sayisi gun gectikce artacak. bir halkin fikirlerinin degistirilmesinde, bazi seylere zemin hazirlanmasinda 20-30 yil hic de uzun bir zaman degildir. biz bunlarin oyununa gelmeyelim, neyin ne oldugunu unutmayalim.