neşet ertaş

sesiyle, şarkılarıyla, hissettirdikleriyle, yetmişi aşkın yaşına rağmen izleyici karşısındaki duruşuyla, konser öncesi ilk türküsüne of çekerek başlaması ve konser esnasında kendisine yapılan jestler karşısında utanıp, ben sefilliği seviyorum diyerek verdiği karşılıkla bu toprağın dile gelişidir aslında. bir konserinde marksist bi hocamı gördüğümde çok şaşırmıştım ne işi var acaba diye, malum kendisinin neredeyse hemen her türküsünde allah adı geçer. sonra anlamıştım bu toprakları, buranın insanını, buranın kültürünü biraz olsun anlayabilmen için bir iki neşet ertaş türküsü dinlemesi yeter insanın.yıllarca birçok farklı tarzda müzik dinledim, müzik yapan insanlarla bir arada bulundum. Hiçbiri değil de neşet ertaşın sazın bir teline vurması yeterlidir gözlerimden yaşların boşalması için. bu da kıymeti paha biçilemez bir şeydir. Özellikle bu zamanlarda iyice böyledir.