ercan koloğlu

1991-92 sezonunda F.Bahçe takımında da forma giymişti. Samsunspor'da yetişen genç bir oyuncu olarak gittiği istanbul'da yalnızca bir sezon kalmış ve ertesş yıl 2. Lige düşmüş olan Samsunspor'una geri gelmiştir. 2.Ligde oynamayı gururuna yediremeyenlerin ondan örnek laması gerekenlerden biri de budur aslında. Gelmiş ve o sene Samsunspor'un tekrar Birinci Lige yükselmesinde büyük emek harcamıştır.

Ercan'ı en iyi ifade edebilecek tanım "yürekten oynamak" cümlesinde gizlidir. Yenildiğimiz de oldu çok zaman ama bir kişi çıkıp da "Ercan ruhsuz top oynadı" demedi; diyemedi.

Bütün iyi yönlerine rağmen kaptanın alkolle olan muaşakası onun hem futbolculuk hem de menajerlik konusunda ilerlemesini engelleyici bir faktör olarak göze çarptı.

Bugünümüz kötü ki, geçmişi yad ediyoruz hep! neyse ..

Kaptan ERCAN deyince ilk aklıma gelen bana verdiği güven.Maçların sertleştiği dakikalarda,rakip oyuncuların çirkefleştiği anlarda ya da bu nedenle çıkan bir tartışmada olaya el koyan ,Rakip ne yaparsa yapsın onlara cevap verecek adam.Rakip oyunculara karşı hep bir eziciliği vardı kaptanın.Hatta zaman zaman rakibe "ha s...... " anlamındaki hareketleri.ki bunlara karşı bir tepki gösterebilen bir tek rakip göremedim.işte bunlar , belki izah edemeyeceğim bir güvende olma hissi doğurmuştu her zaman bende.

Gigi zamanında forvet oynatılması,attığı 6-7 gol unutulmazlar arasında.

Kocaeli ile deplasmanda oynanan kupa maçında santra ile rakip kaleye attığı şut (sanırım ALPER diye bir kalecileri vardı zor kornere atmıştı topu) ve tabiki Malatya maçında attığı muhteşem gol.Kendisi inansa da inanmasa da nasıl attığına sonuçta vücudundaki esnekliğin sonucuydu bu.Onun biyonikliğinde kaç adam var ki şu anda kadromuzda ..

TS maçında Ergül YÜCEDAĞ'ı kaçırmasını zaten TÜRKiYE biliyor (Acaba kaçırmasa mıydı??)

Ve tabiki kazanma hırsı.Hiç bir zaman eksilmedi.Birileri gibi ruhsuz olmadı.Çünkü SAMSUNSPOR'luydu.Yeri geldi yanındakilere fırça attı.Yeri geldi baktı ki olmuyor her şeyi tek başına yapmaya çalıştı.Yani gemisini kurtaran kaptan olabilme cesareti hep vardı onda.

Ercan'ları düşündüğünde ve şimdiki adamları gördüğünde insan kahroluyor.Bir kaç kez tekrarladığım gibi "Bunlar futbolun krallarıymışta bizim haberimiz yokmuş " diyorum kendi kendime.