kemalizm dini

ancak kemalizmin dışından bakınca görülecek şey.

konuyu kuyruk sokumundan anlayıp din kavramı ile ilgili inanan-inançsız tartışmasının argümanlarıyla açıklamaya çalışmak bu tabirin gayet net ve basit kastını anlamamak demektir.

kemalizm, diğer kişi diktatörlüklerinin çoğunun aksine, diktatörün hayatında sürdürülen dalkavukluk geleneğinin diktatörün ölümünden sonra da devam ettirilmesidir. bunun sebebi ikinci diktatörün kendini kabul ettirmekteki beceriksizliğidir, dışarıdaki konjonktürdür, menderes-inönü arasındaki pazarlıklardır vs'dir, o ayrı konu.

bir zamanların ittihat ve terakki çoğunluklu kapıkullarının ve haleflerinın, bir totaliter diktatörlüğün elit bürokratları olarak yeniden örgütlenmesiyle ortaya çıkan "meşruiyet argümanı" ihtiyacına cevap olarak üretilmiş bir mitolocyadır "kemalizm dini"nden kasıt.

yediği dayağı yıllar sonra şöyle dövdüm, böyle harcadım diye anlatan tip misali kendi tarihini sansürleyerek efsanevi bir kahramanlık destanı şeklinde yeniden yazan bir devlet politikası yani, başka bir açıdan. bunun baş kahramanı da gitgide tanrısallaşan bir atatürk elbet. her gelen egemen, bu yalan dolan destanın anlatımına günün ve kendisinin siyasi ihtiyacına göre birşeyler kattıkça iyice çığrından çıktı bu iş ve sonunda inanmayanları ezmeyi meşru gören bir mania haline geldi.

yanlış anlatılmış, iyi veya kötü yönde abartılmış, gerçeklikten uzaklaştırılmış karakterleri ve efsaneleri ile "avam dini"ni anımsatır hale gelmesidir bu kemalizm adlı hilkat garibesine "kemalizm dini" denmesinden kasıt.

yoksa kemalizmin içinden bakarsan göreceğin şey sadece "tanrı atatürk ve onun aydınlığının askerleri olan çılgın türkler" ile "bir zamanlar menderes ve özal isimlerine sahipken şimdi tayyip adıyla reenkarne olmuş iğrenç bir büyük şeytan"ın savaşıdır.

uyan..

uyan ey gözlerim gafletten uyan..