ilk sevgili

bikac tane anı kalmıs aklımda.

yazlıkta onun evinden benim evime yuruyerek eslik etmeleri. kopekler var diye korkuyordum.

bi gun beni deniz kenarında bir yere yemege goturmesi. gunes bana vurunca guzele vururmus, gunes bile burdaki en guzel kız oldugunu anladı demesi.

beraber yuzmelerimiz ve benim ona hikayeler anlatmam.

diz cokmesi ve yuzuk cıkarması:
-sen benim sevgilim oldugun icin dunyanın en sanslı erkegiyim. bir omur beraber olalım. benimle evlenir misin?

beni sıkıstırıp opmeye calısması, benim kacmayı basarmam;)

bi oglen beyoglunda karsılasmamız.

ben amerikadayken her gun telefon etmesi. cok paran gidiyor, bu kadar sık arama deyimce napim cok ozluyorum demesi;)

bana mektuplar gondermesi.

ya bi sey soyliyim mi. bana gerikafalı diceksiniz ama aklı ve kalbi olan ilk askında kalsın. bi daha o kadar saf, tutkulu ve guzel olmuyor.