niyet

çocuk yaşlarımda ki ilk ticari girişimimdir. evde işe yaramayan bozuk alet ve eski oyuncak ne varsa toplardım. tabi araya çok güzel oyuncaklarda koyardım ki talep artsın. her parça için bir numara yazar ve bir liste hazırlardım. sonra birde kura çekmek için küçük kağıtlara numaralar yazardım. bu arada listede bir kaç tanede boş yazısı olurdu. tüm bu oyuncak ve ıvır zıvırları bakkalın önünden aldığım boş bir koli içerisinde toplar sokak sokak gezerdim. niyetçi geldi diye bir nara attığınızda mahallenin tüm çocukları başınıza toplanırdı. bu arada bu niyet işini yapan sadece ben değildim herkes yapardı. ufak meblağlar karşısında bir kağıt çektirir ve çıkan numaranın liste karşılığında olan parçayı parayı veren velete verirdim. işte biz buna niyet derdik. hiç unutmam serdar diye bir arkadaşım vardı en güzel oyuncaklarını koyup bir niyet kutusu hazırlamıştı.* ancak listenin hepsini boş olarak hazırlamıştı. kim çekse boş geliyor. sonra kazıklanan çocuklardan birinin abisi bu serdar ı fena benzetmiş ve kumandalı arabayı kutudan alıp kaçmıştı.