aşka dair

Merak, mutsuzluğun hem sebebi hem neticesi. Onu, ömrümün bundan sonrasına dair kuş gözü kadar ayrıntıyı dahi merak etmeyecek kadar mutlu olarak sevdim. Onu, gördüğüm o ile göremediğim o arasındaki uçurumları hesaba katmayarak sevdim. Onu öyle sevdim ki ona tahammülsüzlüğüm, demedim.
Uçurumlar koymadan sevdiğimle gördüğüm arasına, öyle saf sevdim. Onu, sadece güzelliğini merak ederek; kimliğini, karanlıklarını, geçmişini merak etmeden, tarihçesi ihmal edilmiş bir aşkla sevdim. Koşullu değildi sevdam. Bana gösterdiğinden daha fazlasını istemedim.

Lakin onu tanıyıncaya kadar kokuya, tütsüye, buhura ve aşka dair olmasa da bir yığın bilgiyle dolu olan aklım ve kalbim; aşkı sadece bir ilgi olarak taşımak niyetinde değildi.
Aşkın, hatırası olmazsa sonsuz nisbette yaşanamayacağına iman ederek sevdim onu. Hatıra, yaşanmışlıktı. Bu yüzden aşkın, yaşanmaktan başka şansı olmadığını bilerek onu sevdim.

(bkz: isimle ateş arasında)