sözlük yazarlarının itirafları

Tam sikko bir hıyar serzenişi muhtemelen ama insan delirdi mi deliriyor işte.

Öğrencilik hayatını bitirir bitirmez büyük bir holdingte iş buldum fakat bu tam olarak mükemmel bir şey değil. Bilgisayar Mühendisi olarak okuyup okulu bitirdim. Bulduğum iş ise enerji sektöründe ve denizde. Zaten piyasaya az hakim olan arkadaşlar işyerini çözmüştür. Yazılımcı olarak alacağım paranın çok üstünü veriyorlar ama paraya karşı hiç bir zaafım olmadığını şu süreçte öğrendim sanırım. Bir insan maaşı geldiğinde siklemeden maaş yattı bildirimini siler mi? Sıçtığımın parasını harcamaya gram hevesiniz yoksa evet. Yurtdışında yaşıyorsun işin gereği ve soktuğumun parası orda var ama asla dokunamıyorsun. Ne yapayım ben o parayı?

Bir diğer mesele, yahu bir insan hayatının her noktasında bir gemiyi düşünmek zorunda bırakılır mı? Bizim işimiz bunu gerektiriyor. Yurtdışından ülkeye izne geldiğinde bile iş götünün peşinde bir şekilde yol bulup geliyor. O kadar tribe sokuyor ki insanı şu saatte şunu yazarken bile acaba sikko bir şey olup bir yerden salak salak iş gelir mi diye bekliyor insan. Zaten mesaili çalışan elemanız, daha ne diyebilirsiniz de, yok abi. Her an herhangi bir şekilde başınıza iş ile alakalı bir şey gelebiliyor.

Bir diğer sorun ise yalnızlaşma. Heralde hayatımın en yalnız dönemini yaşıyorum. Zaten yurtdışında yaşıyorsun ve gemiye kilitli haldesin. Aynı 30-40 insanın yüzüne her gün bakıyorsun. Ama herkesten o kadar başka bir dünyasın ki, insanlar ne kadar iyi insanlar olsa da, sen aralarındaki en garip varlık olarak kalıyorsun. Öbür türlü zaten başka insan görme şansın yok, zamanla da zaten ülkedeki arkadaşlarım da siklememeye başladı, ben de kendimi ciddi oranda alkole verdim. 1 sene sonunda karaciğer rahatsızlıkları başladı. Sosyal ortamda yalandan içen bir adamdan tam anlamıyla sarhoş bir adama dönüştüm. Ülkeye döndüğümde ilaç tedavisine başladık, daha 30 yaşımı görmeden.

Bende bir de mükemmelliğe erişme ve işleri optimize etme hastalığı var. iş tekrarlamaktan ise ölümüne nefret ediyorum. Benim yaptığım işe tüm personel kendilerini gram zorlamayacak eforlarla beni inanılmaz rahatlatabilirler. Bunun yerine "zaten bu işi yapan biri var" zihniyeti ile yaptığı da yapmamaya başladı. Aralarındaki en genç insan benim, koca koca adamlara laf söylemek istemiyorsun, zaten söylesen de kimse yanında olmuyor, gemicilik kendine salak salak bir standart tutturmuş öyle sonsuza kadar devam etme derdinde.

Bir sene çalıştım sadece ve bu süreçte o kadar yoruldum ki, gerçekten aynı pozisyon içerisinde bir ay bile çalışmaya gücüm yok. Şirketin ülkedeki pozisyonlarında değerlendirilmek üzere şansımı deneyeceğim. Umarım olur da doğru düzgün bir hayat kurup akıl ve ruh sağlığımı koruyarak hayatıma devam edebilirim. Ülke öyle sıkıntılı bir dönemde ki, olumsuz bir durumda sırf akıl sağlığını korumak için istifa edeceğim bir işten ister istemez istifa edemiyorum. Azıcık şu hayatta şansım varsa bu beyaz gibi görünen masmavi yaka pozisyondan kurtulup az maaşa gerçek beyaz yaka hayatına geçerim. Çünkü gerçekten kaldırabilecek gücüm kalmadı.