once upon a time in hollywood

bir tarantino filmi.

film insanlar tarafından "quentin tarantino'nun çektiği film" olmaktan ziyade "brad pitt ve leonardo di caprio'nun oynadığı film" şeklinde algılandığı için, son sahneyi görene kadar aydınlanamıyorsunuz.
oyunculuklar, olay örgüsü, çekim açıları, sahne tasarımı ile her şey çok güzeldi. filmi beğenmeyenleri de anlayabiliyorum fakat, kendi içinde bile klişeye düşebileceği birçok noktada şaşırtan bir filmdi.

bu kısım spoiler içeriyor

--spoiler--
film, o eski tarantino vahşetini içermediği için bazı olumsuz yorumlar almış. aynı zamanda film vizyona girmeden önce de tarantino'nun filmlerindeki vahşetten çok rahatsız olduğunu söyleyenler olmuştu. bence film bağlandığı yer açısından arka planda yeterince kan, ölüm ve vahşet içerdiği için görsel olarak daha büyük bir şeye ihtiyaç yoktu. charles manson'ın müritlerinden sharon tate'i öldürmeye gelen 4 kişi, yolda rick dalton ile karşılaşınca sharon'dan vazgeçip, rick'in evine girmeye ve onu öldürmeye karar verdikleri noktada tex'in kurduğu cümle "o meşhur rick dalton değil miydi? hani şu bounty law'da oynayan....hadi bize öldürmeyi öğretenleri öldürelim!" tarantino'nun kendini nasıl eleştirdiğini (elbette anlayana) gösterdi.

--spoiler--

filmin ilk kısmı inanılmaz derecede yavaş aksa da, ikinci kısmında yeterince ağzı açık bıraktıran olay vardı.
izlememiş olan tüm tarantino severlere öneririm.