otorite

insanı sindiren, isteklerini kimseye zarar verme amacı gütmese de sırf ben güçlüyüm diye ezen bir kavramdır. genel bir sinirlilik halinde farkında olmadan oraya buraya saldıran vahşi bir hayvan gibidir. kitleleri korkutarak sindirmek ve onları belli bir özel kitlenin hizmetine sunmak dışında da bir işlevi yoktur. ayrıca yasanın koruyucusu olduğunu söyleyen devleşmiş otoriteler her daim içinde yaşayanları aşağı bir varlığa çevirir. bu varlıklar öylesine aşağı hale gelir ki zamanla kendilerini her anlamda bir üst otoriteye teslim ederler. bu otorite silsilesi ise uçsuz bucaksız, takibi güç bir hal aldığı için o otorite içinde ezilen kitlelerin toplam gücü bileşkesinin altında kalır. dolayısıyla kitleler bir araya gelse bile o oluşturulmuş gücü yenemezler. belki de otoritenin her daim var olmasının kaynağı tamamen budur.
ben otoriteden naifçe söylenmiş bir sözün karşısında asık suratlı, duyduğunu kötüye yormaya müsait çatık kaş görüyorum.
ayrıca kitleleri sistematik bir şekilde ortadan kaldırmayı güden fikirlerin duyusal eğilimlerine bakarsak hepsinde var olan ülküye karşı bir teslimiyet görürüz. bu otorite onların kimliklerini yok edip onları değersiz bir et yığınına dönüştürür çünkü.
otoritene soxam!