ölüm

Başlı başına detay bir düşünce benım için. Önce basit varlıkların ölümünü düşünüyorum veya cansız nesnelerin kullanım ömrünü. Basit ve edilgen yapıdaki her sey kabul edılebılır gıbı gelıyor basta. Daha sonra kendıme daha yakın bir canlının ölümünü dusunuyorum. Kuş veya bir balık gibi bir varlıgın ölümünden sonra bedenınden ayrılan ruhun bır yere gıdıp gıtmedıgını. Sebepsızce bu tümdengelimi düşünürüm. En son ise insan yaşamının son bulmasını. ilk kendi ölümüm aklıma gelır. Baslarda uyumadan önce dua ettıgım zamanlarda zıhnıne yansırdı. Şimdıyse uyanınca aklıma gelıyor. Detayları ise yolda düşünüp güne baslıyorum. Sizce bu normal mi? Tabiki.