black metal

hakkında en fazla önyargı olan müzik türüdür.

en yaygın olanından başlayalım.

"black metal kafa sikiyor, bir yaştan sora ağır geliyor. gençlik heyecanı işte."

kafası kaldırmayacak insan olabilir, ama bunu bütün dinleyenlere maletmek anlamsız olur. en basit örneğini vereyim, almanya'ya wacken festivaline gidince otuzlu, kırklı yaşlarda bir dünya insan görüyorsunuz. ben bu müziği 6 senedir dinliyorum, 20 senedir dinleyen insanlar da var. bir zaman dinlenip sonra unutulacak müzik poptur. çünkü 3 gün dinlenip 5 gün sonra unutulur pop şarkıları. ama black metal böyle birşey değil.

"black metal şarkılarının sözü anlamsız, gelişi güzel yazmış adamlar."

böyle birşey de yok. vardır illaki saçmalayan gruplar, kimseyi bağlayacak halimiz yok. ama doğru düzgün black metal yapan grupların şarkı sözlerini bir inceleyin. gayet bilinçli bir şekilde anti-christian propaganda yapıyor adamlar. hatta bu konuda ünlü birisinin sözü vardı onu aynen yazıyorum buraya:

"hristiyanlar seneler önce buralara gelip yakıp yıktılar, kültürümüzü ele geçirdiler. şimdi biz yaptığımız müzikle onların kültürünü ele geçiriyoruz".

bunun dışında belli bir konuyu anlatan konsept albüm yapan gruplar da var. gerçekten ciddi bir çalışma gerektiriyor bu albümlerdeki şarkı sözlerini hazırlamak.

"black metal yapmak çok kolay, herkes kafasına göre bir yerden giriyor allah ne verdiyse çalıyorsun."

böyle bir durum var inkar etmek olmaz. ama bütün grupları bu kategoriye alamayız. bu tarzda black metal yapan gruplar ancak 13-19 yaş arasında kendini ispat etme arayışındaki gençlere hitap ediyor. ne kalıcı bir isimleri oluyor, ne de yaptıkları müzikde bir ilerleme kaydedebiliyorlar.

black metal kaliteli albüm yapmanın en zor olduğu müzik türü belki de. metallica'nın yaptığı ilk dört albüm thrash metal için kült olarak nitelendiriliyor mesela. slayer için de geçerli benzer bir durum, anthrax için de geçerli. ama black metalde böyle bir ihtimal yok. bir grup bir kaç tane sağlam albüm çıkarabilir ama kült sayılabilecek bir albümü her grup çıkaramaz.

özellikle müzikal zenginlik konusunda fikre sahip olmak açısından satyricon grubunun shadowthrone albümü dinlenebilir mesela.

"black metal bitti, eski tadı kalmadı. dinlenmez artık."

black metalin belli bir geçmişi var, bir kültürü var. çalan insanlar da, dinleyen insanlar da boş insanlar değiller. ha içlerinde boş olanı da çok, sonradan çoğaldılar ve daha da çoğalacaklar. grupların büyük bir kısmı ise meşhur deyimle davayı satıp ticaretin dibine vurdular. çünkü kapitalist dünyada para kaynağı olan herşey sonuna kadar kullanılıyor. ama bu durum ne müziğin değerini azaltıyor, ne de dinleyenlerin kalitesini. zaten bu duruma karşı tepkisini koyan gruplar da, oluşumlar da mevcut.

birkaç tane de grup yazayım buraya, kim ne yapıyor çözmüş olalım.

symphonic black metal: dimmu borgir, agathodaimon, limbonic art
melodic black metal: naglfar, dissection, anorexia nervosa, old man's child
pure black metal: darkthrone, mayhem, mütiilation, gorgoroth
atmospheric black metal: summoning, arcturus
suicidal black metal: shining
progressive black metal: borknagar, enslaved
national socialist black metal: judas iscariot, nachtmystium, impaled nazarene, moonblood

en son olarak da şunu söylemek istiyorum ki cradle of filth bir black metal grubu değildir. gothic metal yapmaktadır.