dost

eskiden söylendiğinde sevecenliği, fedakarlığı, düşünceli olmayı, en önemlisi karşındaki insanın yaptığı bi hareketi veya söylediği bi sözü doğru anlamayı başarabilen insanları hatırlatan kelimeydi.. artık ne yazıkki günümüzde hiçbir dostluk böyle değil..
bir gün önce kardeşsiniz, sizden ötesi yok.. bi gün sonra yanlış anlamalar, rekabetler, söylenen kelimenin altında aranan fesatca düşünceler... hep zedeledi dostlukları..
dostluklarda ne yazıkki bencillik ve açık sözlü olamamak kadar kötüsü yok.. onda gördüğünüz bi hatayı saklarsınız, bir saklarsınız iki saklarsınız.. daha sonraları her hareketine gıcık olucak kadar uzaklaşmısınızdır ama bunu fark edemezsiniz, ya da kabul edemezsiniz.. o sizin dostunuzdur.. belkide yalnız kalmaktan korkuyosunuzdur.. saklamalar da belki bu yüzdendir. daha sonrasında herşey kin e dönüşür, bazı aptallar bunu bile fark edemez.. dostsunuzdur hala.. kardeşsinizdir..
bi gün gelir.. anlarsınız o zaman.. yaşanmışlıklar, fedakarlıklar.. en güzel en kötü günler.. beraber geçirdiğiniz onca şey yok olup gitmiştir.. artık anlamak isteseniz de istemeseniz de o sevecen bi kelime olan "dost" kavramı kalmamıştır..
her dostlukta iniş çıkışlar vardır.. temelleri sağlam atmak, binayı sağlam yapmak gerekir.. bu süreçte yaşananları iyi takip etmek.. zordur dost olmak. herşeyden önce güven ve sonsuz sevgi ister...