misafirlikte tuvalete gitmek

dünyanın en zor, en ateş bastıran eylemidir. en cicili bicili, bıcır bıcır kıyafetlerle misafirliğe gark olunur. komşu teyzeler, aman da aman tarzı bakışlar ve el kol hareketleriyle sizi karşılar. ikram falan fişman. akabinde bastıran kaka. tuvalete gidilir. işte herşey o anda başlar. tuvalete girilir, kapının anahtarı var mı yok mu kontrol edilir, varsa kapı kilitlenir, yoksa el yetişiyorsa tutulur. anahtar deliğinden içerisi gözükebilicek kıvamdaysa, kapının koluna bir havlu takılır ki anahtar deliğini kapatsın, komşu çocukları sizi gözetlemesin. tüm bunlar tamamlandıktan sonra, tuvalet kağıdı var mı yok mu kontrol edilir. yoksa sıçmadan tuvalet terkedilir. varsa "ohh" çekilir. akabinde, sular kontrol edilir. taharet musluğu seri hareketlerle açılıp kapatılır. her ihtimale karşı hamam tası, banyo tası, duş tası her neyse var mı diye bakılır. herşey kontrol edilip liste tamamlandıktan sonra, tuvalete oturulur. güzelce tadına vara vara sıçılır. yakınlarda bir yerlerde dergi vs. varsa, yüzsüzce okunur. son lopu da tuvalete yollayıp silkindikten sonra, önce taharet musluğu eşliğinde şööyle bir kabası alınır. daha sonra tuvalet kağıdı devreye girer. onunla da kenarları köşeleri güzelce sıyrılır, temizlenir. don paça toplanarak kalkılır. sifon çekilir. baktınız ki çalışmıyor, daha önceden kontrol edip koordinatlarını belirlediğiniz hamam tası suyla doldurulup, tuvalete dökülür. bu işlem birkaç kez tekrarlanır ki, dışkılar hakettikleri yere erişsindir. daha sonra eller yıkanır ve tuvaletten çıkılır. tüm bunları yaptıktan sonra, çocuklar gözetlemesin diye kapıya astığınız havluyu da yerine koymayı ihmal etmeyin. böylece iz bırakmadan tuvaletten kaçılır, komşu teyzelerin yanına güvenle dönülür.