yalnızlık insana ne katar

Denedim olmadı. Çabalarımın sonu nihayete varamadı. Ben hüsrana komşuyum, yolları gözler ; mensubum. Uykum kaçtı. iflasın eşiğine battı, bu suçsuz gözlerime baktı. Hesabı ağırdır. Vardır şerrim de velakin kalanım hayırdır dedirtir. Çok şey katar da yüreğinizden de çok şey götürür. Küllerinden hep doğarsın da bi bakmışsın külün içindeki kor bitmiş, küller rüzgardan dağılmış. Elini bastırırsın korun içine azcık bi ateş gelsin yaksın diye de o boktan duygu varmaz hücrelerine. Ensene bi şaplak iner yağmur yağan, toprak kokan sokaklarda bi bakmışsın arkanda durur dert. Derdi görünce saparsın, can yakma pahasına, dert sokağına. O hissedemediğin kor yaksın diye vücudunu. Aklına yalnızlığın gelir bazen geceleri dersin kendine evet ben hüsrana komşuyum. Sonra başlarsın kendi kendine konuşmaya ; " ne oldu denedin olmadı mı?", "noldu? Her şerrin altından çıkan hayır sana bu sefer uğramadı mı?" Hadi eyvallah.