ne mutlu aborjinim diyene

atanın söylediği lafın çarptırılmış hali.

şüphe götürmez bir gerçek olarak atatürk bu lafın orjinalini* söylerken, eminim ki; uğruna ölmeyi göze aldığı insanların onun kelamlarıyla dalga geçeceğini, onun kurduğu cumhuriyete saygısızlığı maharet sayacaklarını tahmin edemezdi.

atanın bize bıraktığı emanetlerle bu şekilde ideolojik veya neyse işte bir takım devinimlere giren varlıkların olduğunu bilmek, insanda onları korumak için daha çok şevk veriyor.

lakin oturup düşünmek lazım; bu kadar basit mi? yani, uğruna savaşılmış, canlar alınmış, şehitler verilmiş, üzerine ülke kurulmuş bir cümleyle dalga geçmek bu kadar basit mi? veya manipule etmek, kendi ideolojine yontmak.

bu ne büyük saygısızlık, bu ne büyük ihanet, nasıl bir vefasızlık örneği?

hiç mi utanma, arlanma, sadakat, şeref, haysiyet; insanı insan yapan duygulardan hiç birisine sahip olmaz mı insan? bu kadar mı insanlıktan çıkılır?*