syd barrett

1964'te the abdabs olarak kurdu grubu, solo gitar ve solo vokaldeydi syd.. 65'te bir konserde ilk kez pink floyd -blues ustaları pink anderson ve floyd council'den esinlendikleri- adını kullandılar.. 1967 de ilk stüdyo albümü geldi: the piper at the gates of dawn.. syd'in önderliği, mistik ve psychedelic kişiliği ön plandadır ve ilk kez dinleyecek dostlara öneremeyeceğim kadar ağırdır,o yüzden şimdilik ilk yılları pas geçeceğim.
bas gitar ve vokalde o namussuz george roger waters-müzikal vampir- neredeyse tüm şarkıların lirik ve bestelerin mimarı, davulda nicholas berkeley "nick" mason -kesinlikle ilk yaşamında hinduydu.. klavye ve vokalde yaramaz dahi çocuk richard william "rick" right.. işte ilk ekip bu. ama syd müzik endüstrisinin acımasız çarklarına kapıldı; orta halli bir ailenin çocuğuydu şöhret baş döndürücü bir hızla geliyordu vs. vs. yavaş yavaş uyuşturucu "bataklığında" yok oldu, nihayet 68'de kafayı yedi ve gruptan ayrıldı.
syd'in bıraktığı boşluk ancak ne halt ettiği hakkında en ufak bir fikri bile olmayan bir gitar ustasıyla doldurulabilirdi ve öyle de oldu; aynı yıl david jon gilmour katıldı gruba..
60lar psychedelic çalışmalarla bitirildi. 1970 de senfonik rock'ın en önemli kilometre taşlarından biri -bence tabii, istemeyen katılmaz bu fikre- atom heart mother çıktı piyasaya ve alan parsons-sonradan kendi project'ini kurdu grubun manifestosunu albümün kapanış parçasında imzalayıverdi: alan's psychedelic breakfast... bu albümle birlikte melodik yapı güçlenerek devam etmiştir ve sözler hala ikinci plandadır.
1973..işte bu tarihe dikkat.. the dark side of the moon albümüyle roger waters'ın tartışılmaz liderliği, giderek güçlenen melodik yapı ve ilk kez önem verilen şarkı sözleri ön plana geliverdi. bu albüm meşuuuur bilboard dergisinin albümler listesinde en çok kalan albüm olarak guiness rekorlar kitabına girdi.
ama ne olursa olsun syd'e özlem bitmiyordu. onu aralarından çekip alan uyuşturucuya, insanları makineleştiren acımasız endüstriye, müziği sadece para kazanmak için yapan zırtapozlara bir tepki -ah sevgili sezen aksu bu arada sen de çek ellerini artık, yıllardır insanların duygularını manipüle ederek para baronesi oldun!- wish you were here albümü çıktı 1975'te. duygu dolu bir ağıt öfke yüklü bir tepki ne dersen de. işte karşınızda albümün ana teması: wish you were here - keşke burada olsaydın.. akustik gitarlar ve solo vokal david gilmour'dan, bu arada parçanın ortalık yerindeki akustik soloya eşlik eden şey bir elektro gitar değil dave'in kendi sesi..