kıpçaklar

kıpçaklar veya kumanlar , eski türk halklarından biridir. dilleri kıpçakça olup üç kol halinde gelişim göstermiş ve daha sonra da kıpçak dillerine kaynaklık etmiştir.

en azından 8. yüzyıldan beri bilinen, kıbçak/kıpçak adı dışında, aynı türk topluluğu için, üçü yerli (türkçe) ve dördü de yabancı olmak üzere toplam yedi ad tespit edilmiştir: 1. diğer türk kavimlerinin kullandığı, islamî tarih ve coğrafya edebiyatında görülen ve daha sonraları moğol ve çin kaynaklarında da rastlanan kıpçak; 2. genellikle bizans yazarları tarafından kullanılan ve nadiren rus, şark ve latin kaynaklarında da görülen kuman; 3. daha çok macarların benimsediği ve birkaç arapça coğrafya kitabında da bulunan kun adları, yerli sözler iken; 4. 11. yüzyıldan beri rus metinlerinde bulunan polovets; 5. bremenli adam’ın 11. yüzyıla ait latince eserinde zikrettiği palladi; 6. 13. yüzyıl orta almanca ve latince metinlerde görülen valwen; 7. urfalı matthaios’un 12. yüzyıldan kalmış ermenice kitabında zikrettiği xarteşk’n adları da, komşuluk temaslarından sonra yapılmış birebir kelime tercümeleridir. hem türkçede hem de diğer dillerde kıpçak-kuman sözcükleri sarışın anlamına gelmektedir.

kıpçaklarda da diğer bazı türk boylarında olduğu gibi bir “sarışın”lık ve açık renk göz durumu söz konusudur. ayrıca görüşlerden bazıları etnonimin rusça versiyonu olan polovets adının slav dillerinde hep sarı değil, bazen mavi rengi(göz) de bildirdiğini belirtir.