bugün
- azerilerce tokatlanan akpli4
- uludağ sözlüğün kapanma vaktinin geldiği gerçeği4
- içine cin giren insan nasıl kurtulur10
- türkiyede kürt olarak barınabilmek için gerekenler73
- iphone almak için neden6
- yogartiksen36
- öbür sözlükte kızlar teklif ediyormuş3
- sözlükteki yazar olabilme kriterleri ve süreci5
- nervio adlı yazara uyarı9
- 14 ekim 2026 aston villa fenerbahçe maçı75
- sözlükteki aptallar3
- kolye24
- yavşak ulu sözlük moderasyonu2
- ilkokul bebesine türbanı savunmak66
- dincileri niçin öldürmeliyiz2
- saçma başlık açıp altına forumvari entry girmek2
- sözlüğün ölmek üzere olduğunu gösteren işaretler3
- aptalca başlık açan yazarlara prim vermek3
- eskortluk yapan sözlük yazarı25
- tutmayınca entry silmek6
- cips cola5
- queen ravenna büyücülük okulu20
- malmö3
- sözlüğün ölmüş olması3
- bileklik11
- kaplan11
- zürafa13
- 25 yılda adam edilen istanbul'u 5 yılda bitirmek49
- kalp14
- sözlüğün ölü haline bakmak2
- sözlüğün ölü vaziyeti2
- karton toplayan cocuk vs yogartiksen13
- eskorta para verecek kadar düşmek7
- dincilerin yaptığı katliamlar2
- kızlar evlenmeden sakın vermeyin3
- aslan9
- verginin hırsızlık olup olmaması6
- opera tarayıcı3
- türkiye15
- ibrahim tatlıses vs müslüm gürses3
- kanal 12 on4 tv kudüs tv2
- sözlüğün tat vermemesi12
- sinem dedetaş'ın ahında boğulacaksınız20
- arap adam olsaydı7
- 17 ekim 2026 istanbul yağmuru2
- 13 ekim 2026 galatasaray barcelona maçı84
- yılmaz güney adamlığı12
- sözlükteki bölücüler16
- kartal5
- ağlıyorum sözlük20
psikolojimi alt üst eden, mide bulantısından kıvrandıran, korku filminin gerçeği olmuş olaydır. en son münevver Karabulut olayında böyle alt üst olmuştum, hala da olurum.
hiç tanımadığım bir kızı neredeyse her gün düşünür onun için üzülürüm, yaşadığı şeyleri tahmin etmeye çalışır, hissettiklerini düşünürüm, her seferinde kahrolurum, insanlığa inancımı kaybederim, herkesten korkan bir paranoyak olurum.
bundan sonra aklımdan ne münevver çıkacak ne de özgecan, biliyorum. "bir hafta sonra unutulacak" safsataları o kadar boş ki, münevverin üzerinden kaç yıl geçti kimbilir ama daha dün gibi aklımda, her gün aklımda.
ben bir kadın olarak korkuyorum, bir öğretmen olarak korkuyorum, çocuk sahibi olmak desen deli cesareti bile hafif kalır, her gün hangi orospu çocuğundan zarar görecek diye düşünmekten hastalık hastası olurum. yıllar boyu kızlardan çok erkeklerle iyi iletişim kurmuş biri olmama rağmen, yakın dostlarım dışında erkeklerden korkuyorum. fazla göz teması kurmamaya, para gibi şeyler alıp verirken elimi temas ettirmemeye çalışıyorum, ben ki dünya umurumda değilken giydiği kıyafete dikkat eder bi insan haline de geldim sonunda.
asla ve asla erkeklere topyekün sapık etiketiyle bakmıyorum ama 'korkuyorum' anlatabiliyor muyum? böyle bir pezevenk bir anda karşıma çıksa kadın halimle vereceğim mücadelenin ne kadar acınası olduğunu düşünüp de korkuyorum işte. maksimum önlem, minimum risk diye düşünüyorum. zamanında kışın ortasında sadece gözlerim görünecek halde kendimi kat kat sarmalamışken gelip laf atan adamları biliyorum çünkü, daha ortaokuldayken polis aracıyla peşime takılan, içeri davet eden polis amcayı(!) da hatırlıyorum ve her gün haberlerde ömrü elinden alınan kadınları görüyorum. nasıl huzurlu olabilirim ki sokakta?
ben sadece "okuyarak" bu psikolojiye giriyorsam bu kadınların ailelerini tahmin bile edemiyorum. düşünmekten de kendimi alıkoyamıyorum, öyle bir vahşet ki, başta söylediğim gibi korku filmi, gerçeklikten o kadar uzak bir olay ki... allah kimsenin başına vermesin, mekanları cennet olsun... allah hepimize sabır, akıl ve edep versin...
hiç tanımadığım bir kızı neredeyse her gün düşünür onun için üzülürüm, yaşadığı şeyleri tahmin etmeye çalışır, hissettiklerini düşünürüm, her seferinde kahrolurum, insanlığa inancımı kaybederim, herkesten korkan bir paranoyak olurum.
bundan sonra aklımdan ne münevver çıkacak ne de özgecan, biliyorum. "bir hafta sonra unutulacak" safsataları o kadar boş ki, münevverin üzerinden kaç yıl geçti kimbilir ama daha dün gibi aklımda, her gün aklımda.
ben bir kadın olarak korkuyorum, bir öğretmen olarak korkuyorum, çocuk sahibi olmak desen deli cesareti bile hafif kalır, her gün hangi orospu çocuğundan zarar görecek diye düşünmekten hastalık hastası olurum. yıllar boyu kızlardan çok erkeklerle iyi iletişim kurmuş biri olmama rağmen, yakın dostlarım dışında erkeklerden korkuyorum. fazla göz teması kurmamaya, para gibi şeyler alıp verirken elimi temas ettirmemeye çalışıyorum, ben ki dünya umurumda değilken giydiği kıyafete dikkat eder bi insan haline de geldim sonunda.
asla ve asla erkeklere topyekün sapık etiketiyle bakmıyorum ama 'korkuyorum' anlatabiliyor muyum? böyle bir pezevenk bir anda karşıma çıksa kadın halimle vereceğim mücadelenin ne kadar acınası olduğunu düşünüp de korkuyorum işte. maksimum önlem, minimum risk diye düşünüyorum. zamanında kışın ortasında sadece gözlerim görünecek halde kendimi kat kat sarmalamışken gelip laf atan adamları biliyorum çünkü, daha ortaokuldayken polis aracıyla peşime takılan, içeri davet eden polis amcayı(!) da hatırlıyorum ve her gün haberlerde ömrü elinden alınan kadınları görüyorum. nasıl huzurlu olabilirim ki sokakta?
ben sadece "okuyarak" bu psikolojiye giriyorsam bu kadınların ailelerini tahmin bile edemiyorum. düşünmekten de kendimi alıkoyamıyorum, öyle bir vahşet ki, başta söylediğim gibi korku filmi, gerçeklikten o kadar uzak bir olay ki... allah kimsenin başına vermesin, mekanları cennet olsun... allah hepimize sabır, akıl ve edep versin...
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar