ben bu yazıyı sana yazdım

beraberliğimizin 7.ayını dolduracağımız güne yaklaşırken seni ne çok sevdiğimi allah imtihanlar ederek bana gösteriyor. seni hala ilk günkü gibi heyecanla seviyorum, ilk ve tek aşkımsın bir tanemsin. 7 ayda yaşadıklarımız, eylül ayında beşiktaş'tan bebek sahiline uzanan uzun yolda ortaköye giden o ağaçlı yolda yağmurlu havada yaptığımız yürüyüşlerimiz, yıldız parkında sararıp ağaçlardan düşen yaprakların altındaki hoş vakitlerimiz, izlediğimiz filmlerimiz, işlerimizde yaşadığımız haksızlıklara karşı birbirimize destek oluşumuz, birbirimize samimiyetle yaklaşmamız hepsi bizim için hoş anılar olarak kaldı. çok kıskanıyorum seni, kendimden bile kıskanıyorum. seni çok üzüyorum bazen bilmeden binlerce kez özür dilerim senden.

kalbimin bir anahtarı varmış sanki onu kilitlemişim ve sana vermişim; kilidini adeta denize atmışım da sende kalmış kalbim. senden başkasıyla kendimi düşünemem ben, sensiz ben bir ruhsuz beden, sokaktaki binlerce boşa gezen insandan biriyim. sen varsan ama kalbimde ben biriciği için yaşayan biriyim. para, refah senin için önemli değil, benim için de öyle. senle aynı yerde bulunayım yeterli, senin nefesini duyayım yeterli benim için. ben senin için yaşıyorum son 7 aydır. sensizlik benim için anlamsız. iste senin için kalbimi çıkartıp vereyim. iste canımı vereyim.

ben senin için bir yabancı olamam artık, senden kopamam ben. senden uzaklaşamam. beni kendinden mahrum etme, beni kendinden uzak tutma. sen benim için bir masumiyet simgesi, çocuksu bir hayat arkadaşısın. sen benim eşim olacaksın, çocuklarımın da annesi.

7 ay boyunca bana yaşattığın tüm güzellikler için sonsuz teşekkürler.

birlikte nice 7 aylara, 7 yıllara, sonsuza..