evlenmek istememek

gayet tabii istektir.

herkes evlenmek zorunda ama dimi. daha 5 yaşındayken düğünlerde gelinlik giydirilen kız çocuklarının en önemli hedefi evlenmek olacak tabi, öyle olmalı. olur da 26-27 yaşına kadar evlenemezse etiketlenmeli. sonra da karşısına çıkan ilk penisliyle evlenmeli. devamı; mutsuz insanlar, cinayetler, mutsuz çocuklar...

evlenmiyorum arkadaşım. yukarı tükürsem salak sülük tip, aşağı tükürsem dingil; evlenmiyorum. zaten evlenince boncuk mu buluyoruz sanki? hazırlıkları ve sonuçları dahil olmak üzere koskocaman bir hayal kırıklığı, huzursuzluk, memnuniyetsizlik; tam bir fiyasko. iki tane kıçı kırık sembolik halka için bir ay sokaklarda mı gezeyim? parmağıma bağlanan kurdeleyi kesmeleri için simli, boncuklu makas mı alayım? bekaretimi temsil etmek için belimi kırmızı kurdeleye sardıklarında duygulanıp gözyaşı mı dökeyim? hem iç çamaşırlarımı kocacığımın annesiyle seçmek istemiyorum ben. sonra düğün mü yapayım? akşam sevişeceğim diye annemle karşılıklı göbek mi atayım?

benken, bize; tekilken çoğula mı döneyim?

sizin evliliğiniz bol olsun, çocuk yapın, ben de seveyim. bu kadar.

edit: ben de isterim birisine sarılıp uyumayı. fakat sarılıp uyumak için bunlara katlanılmaz.