işte bu şu anda ben.

(bkz: manyaklık)

görsel

(bkz: her topal satıcının kör alıcısı vardır)

sonuçta erkektir.

‘falanca durağa şimdi geliriz göğe bakalım
inecek var deriz otobüs durur ineriz
bu karanlık böyle iyi afferin tanrıya
herkes uyusun iyi oluyor hoşlanıyorum
hırsızlar polisler açlar toklar uyusun
herkes uyusun bir seni uyutmam bir de ben uyumam
herkes yokken biz oluruz biz uyumayalım
nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda
beni bırak göğe bakalım.’

çocuğunuzun olması evliliğiniz yolundaysa harika bir olaydır. aksi durumda ise çocuk olsa olsa kötü giden evliliğin kurbanı olur.

ev hanımı değil ev işçisidir.

zor meslektir. çalışma saatleri çok esnektir, belli bir iş tanımı yoktur. üstelik sosyal güvence ve gelir de yoktur.

öncelikle, ‘hangi haydar haydar?’ sorusuna cevap beklediğim konu.

kendisini uyutmayan, 75 cm civarı bir mini insan yüzünden gözlerinden ateş çıka çıka entry okumaktır.

yalnız kahvaltı yaparken filtre kahve, pratik ve lezzetli.

muhtemelen yakında terkedilecek olan sevgilidir.

ilişkide fazla ilgi, sevgi, şefkat ve merhamet gösteriyorsanız, ki annelik bunların toplamıdır, kıçınıza tekme yersiniz.

(bkz: genelleme)

bazı insanların doyurulması gereken olgu.

çok önemli.

(bkz: nerelerdesin canım yaaa)

oytun’cum sana diyorum.

ilk kez bırakıyorum.

‘gözleri aşka gülen
taze söğüt dalısın
gel bana her gece sen
gönlüme dolmalısın
tatlı gülüş pek yaraşır
gözlerin ömre bedel
ah ne güzel ne güzel
seni sevmek
ah ne güzel ne güzel
sensiz elem bana yar
doğ hadi ömrüme doğ da güneş gibi
aşkımı tazele gel...’

nilipek’ten dinleyeceksiniz. dinlerken sevdiğiniz kucağınızda olacak, onu rahatsız etmeyecek bir sıkılıkta sarılacaksınız, bol bol öpüp koklayacak ve saçlarını okşayacaksınız.

yemin ederim ben böyle bir güzellik görmedim.

dizinin konusuyla birlikte değerlendirmek gereken bir mesele.

gerçi yaprak dökümü’ndeki ferhunde’nin sokakta linç edildiğini düşününce çok da şaaaapmamak lazım sanırım.

bebek. uyutmuyor, çünkü canı öyle istiyor.

bebeği olmayanlara sesleniyorum, uyuyun! yok düşüncelere-hayallere dalıyorlarmış, sıkıntı giriyormuş, sinir çıkıyormuş, dertleniyorlarmış vs. boş işler bunlar. uyuyun, ileride uyumadığınız vakitler için çok pişman olursunuz.

(bkz: son pişmanlık neye yarar)

bu şey değil mi ya;

(bkz: zincirleme isim tamlaması)

esnerlen yüz ve göz kaslarının gerilmesinden mütevellit yaşanan durumdur aslında.

ama bence insan çok yorgun ve uykusuz olduğunda daha fazla yaşanıyor, son 6 aydır sürekli esnerken ağlıyorum, yani bence başka bir açıklaması olamaz. (bkz: duygusal tanım) (bkz: anne olduktan sonra ben)

edirne’nin değişmez ilçesi. yani en azından, benim gözlemlediğim kadarıyla 13-14 senedir değişmedi. ki değişmesin de bence.

terminalin arkasındaki pazar yeri çok kötü kokar. onun az ilerisindeki çay bahçesi iyidir, işletmecisi daha da iyidir. köfteci niyazi’den köfte, mustafa’dan yemek yenmeli. sosyalleşme ağı garden ve cazgır arasında gidip gelir, iğrençtir. ha ama bak cazgır’ın dondurması çok iyidir. çarşısı tek bir caddedir, akşam belli saatten sonra aç kalırsınız. (bkz: stokçuluk) bir de myo’da okuyan, şehir dışından gelmiş vasat tipler çoktur. her küçük ilçede olduğu gibi ‘üniversite öğrencileri geldiyse biz de düdükleyelim’ kafasında esnafları çoktur, mesela öğrenci nüfusundan dolayı kiralar ciddi anlamda yüksektir ya da daha doğrusu öğrenciye yüksektir.

tarihi köprüsü asfalttır.

ergene pistir. yaz sıcaklarında daha bir beter kokar.

sivrisinekleri boldur.

dört bir yanı çeltik tarlalarıyla çevrilidir.

insanları iyidir.

(bkz: biyolojik saat)

en azından bir zamanlar bunun sebebi biyolojik saatimdi. o köprünün altından çok sular aktı. şimdi erkek kalkmak için çok mühim sebepler var.

güne erken başlamak insanı dinç tutar.

tam olarak volta denilir mi bilmem ama bizimki de sıkma programında ufaktan bir turluyor banyoyu.

bence makineleri özgür bırakın, dönerse sizindir...