halepçe katliamı

Bozulduğu zaman insandan daha büyük bir canavar olamaz.

Kimyasal gazlarla ciğerleri yanarak ölmüş bebekler. işte insanın aslında ne kadar da boş olumluluklar atfedilmiş bir yaratık olduğunu gösteren bir olaydır halepçe. Ama neyi kime gösteriyor ki? Canavara canavarlığını göstermekten başka bir şey değil halepçe.

insanlar bakıyor, üzülmüş gibi yapıyor sonra televizyonu açıp eğlence programı izlemeye devam ediyor. Kimisi bunlar kürt iyi olmuş demeye getiriyor, kimi kürtler aynı şeyi Türklere yapmanın hayaliyle yaşıyor, Ermeniler yüzlerce azeriyi bir gecede öldürüp bir milyon azerinin göç etmesine sebep olmuşken her yıl ermeni soykırımı anma etkinliğinde sessiz oturma eylemi yaparak ne kadar da derin hüzünler yaşadığını göstermeye çalışıyor. Oysa kimsenin üzüldüğü falan yok, bunların hiçbirisinin duygularla veya anladığımız anlamda 'insanlık' la bir ilgisi yok. Hepsi matematiksel olarak iyi hesaplanmış satranç hamlesi, fazlası değil. .

insan bu işte, bebekleri öldürenler, ölen bebekler üzerinden siyasi hesaplar yapanlar, sahte gözyaşları dökenler. Acıyı sadece yaşayan biliyor, gerisi rol yapıyor.

Ben mi? Ben bunları anlık acıyla içi yanarak yazan, bebekler için birkaç damla gözyaşı döktükten sonra duş alıp Bebek'te üç beş tur atmaya çıkacak biriyim. Masum değiliz, hepimiz aşağılık yaratıklarız işte.