franz kafka

--spoiler--
Leoparlar tapınağa saldırıp kutsanmış şarapları içiyorlar; bu sürekli yineleniyor; ve sonunda önceden kestirilebilir bir nitelik kazanıyor ve ayinin bir parçası haline geliyor.

--spoiler--

--spoiler--
Bastığın yerin iki ayağının kapladığından daha büyük olamayacağını anlamak ne büyük bir mutluluktur
--spoiler--

--spoiler--
Aynı insanda öylesine algılar vardır ki, birbirinden tamamıyla farklı olmasına rağmen aynı nesneyi konu alırlar; dolayısıyla bundan ancak aynı insanda farklı özneler olduğu sonucu çıkarmak gerekir.

--spoiler--

--spoiler--
Putlara tapınmanın ilk nedeni, kuşkusuz nesnelerden korku, ama, buna bağlı olarak,
nesnelerin gerekliliğinden korku, ve buna bağlı olarak nesnelere karşı sorumluluktan
korkuydu. Bu sorumluluk öylesine dayanılmaz bir şekilde ortaya çıktı ki, insan onu bir
tek olağanüstü insanın omuzlarının üstüne yıkmayı göze alamadı, çünkü bir tek aracı da
insanın sorumluluğunu azaltamayacaktı, yalnızca bir tek varlıkla ilişkisi, gereğinden fazla
sorumluluğu insanın bir yük gibi sırtında taşımasına yol açacaktı, işte bundan dolayı her
nesnenin sorumluluğu nesnenin kendisine verildi, daha da ileri gidilerek nesneler insan¬
lardan en çok sorumlu tutuldular.
--spoiler--