chp ve değişim

bu değişim kavramı '73 seçimlerinden beri dillerde dolanır durur. ama ne yazık ki chp yine aynı tas aynı hamam. şimdi kılıçdaroğlu yönetimindeki chp'ye baktığımız zaman ne tarihsel ne de aktüel bağlamda ciddi bir eleştiri/sorgulama sürecine şahit olmadık. kemalizmi sorgulamak şöyle dursun, ciddi bir baykal eleştirisi bile yapılmadı. parti başarısızlığını baykal'a bağlayıp yine bu ihtiyarı birinci sıradan milletvekili yapan da bunlar. bunu da geçtim. chp, değiştiğini nedense kamuoyuna bir türlü kabul ettiremiyor. ne yaparsa yapsın kamuoyunun geneli hâlâ chp'nin eski chp olduğuna inanıyor. örneğin aday listelerinin ve seçim vaatlerinin açıklanmasından sonra da aynı kanaat değişmedi. tam tersine, pekişti. listeler ya da vaatler bir heyecan ve değişim duygusu yaşatmadı. bu kadar insanı yok sayarak chp ille de değişti demek çok komik.

değişen şey chp'nin kimyası değil, fiziğidir. eskiden tepede baykal-sav ikilisi ve onların adamları vardı. şimdi onların yerlerinde kılıçdaroğlu-tekin ikilisi ve bunların adamları var. en tepede bulunan chp ideolojisinin kutsal ruhu ise yerli yerinde duruyor. bir hizip gitti başka bir hizip geldi. yani ideolojik ve politik bir değişim yok; fiziki bir değişim var sadece.

önder sav devrildikten sonra şöyle bir söz söylemişti; chp'yi kimse eskitemez!
yıpratamaz demiyor, bundan ötürü kendinize malzeme çıkarmayın. bu söz chp'nin tarihini de istikbalini de özetliyor. chp yönetimi ısrarla değiştiğini, yeni chp olduğunu iddia ediyor lakin ortada bir değişim varsa geriye doğru bir değişimdir bu. bu da ergenekon ilavesi sayesinde oldu.

chp'de yeni olan bi şey varsa o da ergenekon'dur. ergenekoncu olarak bilinen isimler, sağcı ve solcu kökenlerine bakılmaksızın, listelere dahil edildiler. eskiden de ergenekon'un chp üzerinde etkisi vardı lakin dolaylı ve dışarıdan idi. örneğin baykal bu grubun avukatıydı ama baykal zamanında bu grup fiilen partinin içinde değildi. ergenekoncu grup yeni yönetim zamanında ise hem partinin içinde hem de tepesinde kendisine güçlü yerler buldu. bu ergenekoncu çevrelerin karanlık yerlerde darbe kollamak yerine seçim meydanlarına inip halktan oy talebinde bulunmaları demokrasi açısından olumlu bir gelişme olurdu. fakat içinden silah geçen darbe planları yapmak ve şeffaf olmayan alanlarda nutuk atmak daha kolay geldi onlara.

geçen seçimlerdeki chp listelerini topluca değerlendirirsek iki elin etkisini görebiliriz. birincisi üstün bir iradenin eli. yani görünmez bir el. ergenekoncu isimleri telkin eden, hatta dayatan bir el. ikincisi ise görünür bir el; tekin'in eli. listelerde, amatör lider kılıçdaroğlu'ndan çok, profesyonel siyasetçi tekin'in etkisini göreceksiniz. belli ki tekin chp'de kendine çok yatırım yapmış. ileride tekin'in hizbini görürsek hiç şaşırmayalım derim. önümüzdeki seçim sonrasında yaşanacak bir liderlik krizinde bu adam başkanlığa oynayacaktır. parti içi çekişmelere değinmiyorum bile. yani chp yine monoton chp. kılıçdaroğlu'nun genel başkan seçildiği kurultaydaki birliktelik ve heyecan yok artık. gerçi o da medya tarafından yansıtılan bir seraptan ötesi değildi. baykal'dan dolayı chp'ye uzak duranlar kurultaya yoğun ilgi göstermişlerdi hepsi bu.

chp + ordu = iktidar formülü epeydir işlemiyor. ordu, darbe soruşturmalarından sonra fiilen siyasetten ve chp'den büyük bir oranda çekildi. bu formülün işlemediğini gören chp yönetimi, chp + ergenekon formülünden medet umarak değişimden bahsediyor. nasıl bir değişimse artık bu.